τρόποι διάδοσης του πολυφωνικού τραγουδιού. η 1η ερώτηση...

Επισκόπηση προηγούμενης Θ.Ενότητας Επισκόπηση επόμενης Θ.Ενότητας Πήγαινε κάτω

τρόποι διάδοσης του πολυφωνικού τραγουδιού. η 1η ερώτηση...

Δημοσίευση από ΑΠΕΙΡΟΣ Την / Το Πεμ 21 Φεβ 2008, 5:12 am

τρόποι διάδοσης του πολυφωνικού τραγουδιού το θέμα μας, γενικό όσο και ο τίτλος του. θέμα συζήτησης ή αφορμή μιας συζήτησης που πρέπει να ανοίξει και από εδώ , αναμένοντας απόψεις που θετικά ή και αντιθετικά θα τροφοδοτήσουν το διάλογο

ίσως η αφετηριακή αναφορά του θέματος στα σεμινάρια του πολυφωνικού τραγουδιού να παρέπεμπε σε τίτλο του τύπου "τρόποι διδασκαλίας του πολυφωνικού τραγουδιού"-κάτι πιο εύλογο φαινμενικά. εδώ όμως τίθεται το πρώτο ερώτημα που μας απασχολεί και θέλουμε να το μοιραστούμε. διδάσκεται το πολυφωνικό τραγούδι? αν όχι, γιατί. αν ναι, τι ακριβώς μπορεί να διδαχθεί από το πολυφωνικό τραγούδι?

περιμένουμε μια απάντηση στο ερώτημα αυτό για να συνεχίσουμε να παραθέτουμε τις σκέψεις μας θέτοντας κάθε φορά και από ένα ερώτημα όχι για χάρη του διαλόγου αλλά γιατί πραγματικά μας απασχολούν...

ΑΠΕΙΡΟΣ
Admin

Αριθμός μηνυμάτων : 1023
Registration date : 07/11/2007

Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών

Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω

Απ: τρόποι διάδοσης του πολυφωνικού τραγουδιού. η 1η ερώτηση...

Δημοσίευση από ΝΙΚΟΣ Την / Το Πεμ 21 Φεβ 2008, 9:00 am

Δεν νομίζω ότι το πολυφωνικό τραγούδι διδάσκεται ούτε η παράδοση. Δεν είναι μόνο μουσική για να διδαχτεί είναι βίωμα ζωής και αυτό δεν διδάσκεται. Τα σεμινάρια εμπνέουν απλά κάποιους νέους ανθρώπους να ασχοληθούν παραπάνω, να μάθουν κάτι περισσότερο. Παράλληλα προσφέρουν ένα χώρο συνάντησης για όσους τους αρέσει το πολυφωνικό και είναι δύσκολο στην πολη να βρουν παρέα να τραγουδάνε. Ερεθίσματα δίνουν τα σεμινάρια και αυτά είναι πολύ σημαντικά για το μέλλον τωρα που όσοι είχανε σχέση από γεννησιμιού τους με το πολυφωνικό τραγούδι ένας ένας φεύγουν. Όλοι αυτοί που βλέπουμε στα Κτίσματα, στον Παρακάλαμο, στη Δερόπολη έχουν πατήσει τα 75 και κάποιοι τα 80 φεύγα. Σε 10, μπορεί και 5 χρόνια τι θα υπάρχει, εδώ είναι το στοίχημα όλων όσων αγαπάμε αυτό το τραγούδι.

ΝΙΚΟΣ

Αριθμός μηνυμάτων : 33
Registration date : 08/11/2007

Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών

Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω

Απ: τρόποι διάδοσης του πολυφωνικού τραγουδιού. η 1η ερώτηση...

Δημοσίευση από Βαλτινός Την / Το Παρ 22 Φεβ 2008, 1:21 am

Το πολυφωνικό τρα γούδι κατα την γνώμη μου μπορεί να διδαχθεί...Αυτό φαίνεται στο ότι επιβιώνει τόσους αιώνες, γιατί αν δεν διδασκόταν και είχε ξεκινήσει από κάποιους συγκεκριμένους ανθρώπους τότε φαντάζομαι θα είχε ξεχαστεί!!Οι πιο παλιοί τα μάθαιναν μέσα από τις παρέες που κάνανε τότε όταν ήταν κοντά ο ένας στον άλλο στα χωριά, κ μην έχοντας κάποια άλλη διασκέδαση εκτός από τη μουσική, κ ατόφια χωρίς άλλες επιρροές, το κυριώτερο,τα μάθαιναν οι παλιότεροι στους νεότερους!!Τώρα το πως το αντιλαμβανόταν ο καθένας τους εξαρτιόταν από την "τέχνη" του καθενός, αν "τα πιανε" όπως άκουσα σε μια παλιά κασέτα από γλέντι που στην ουσία ήταν το σχολείο τους για να τα μάθουν!!Άρα το πολυφωνικό σίγουρα μπορεί να διδαχθεί!Το θέμα είναι το πως?!Για μένα ο μοναδικός και σίγουρος τρόπος είναι να γίνονται συχνότερα τέτοια γλέντια κ παρέες ώστε να συνεχιστεί αυτό το είδος!Ίδιο βέβαια δεν μπορεί να παραμείνει κ είμαι σιγουρότατος πως όλους αυτούς τους αιώνες ακόμα και τα ίδια τα χωριά που τα βγάλαν έχουν αλλάξει τον τρόπο που τα λέγαν!Εξαρτάται από τα βιώματα του καθενός...γιατί άλλα βιώματα είχαν πριν 500 χρόνια, αλλα πριν 100 και άλλα σήμερα!π.χ στο μουσείο σήμερα μετά από καιρό καταφέραμε κ βγάλαμε ένα τραγούδι όσο καλά μπορούσαμε, δέσαν τα ίσα, κ αυτό φαντάζομαι βγήκε στο ότι αρχίσαμε να δένουμε και σαν ομάδα!Το πολυφωνικό κατ'εμέ είναι ένα βουνό που θέλει πολλά χέρια μαζί για να κατακτηθεί...εμείς βρισκόμαστε στα ριζά του ακόμα κ μέχρι την κορφή του χρειάζονται τα χέρια αυτωνών που βρίσκονται πιο ψηλά αλλά κ την δύναμη κ περισσότερο απόλα την υπομονή και τη δύναμη αυτών που θέλουν να τ'ανέβουν, γιατί αν υπάρχει βιασύνη το πιο πιθανό να γλιστρήσεις και να γκρεμοτσακιστείς!!!Άρα θέληση να υπάρχει και οι τρόποι θα βρεθούν σιγά σιγά...

Βαλτινός

Αριθμός μηνυμάτων : 62
Registration date : 23/11/2007

Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών

Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω

Απ: τρόποι διάδοσης του πολυφωνικού τραγουδιού. η 1η ερώτηση...

Δημοσίευση από ΚΑΛΛΙΟΠΗ Την / Το Παρ 22 Φεβ 2008, 2:00 am

Ωραίες οι σκέψεις και η παρομοίωση του ΒΑΛΤΙΝΟΥ. Εγώ για να απαντήσω στο ερώτημα αν το πολυφωνικό τραγούδι διδάσκεται με τη μικρή εμπειρία που έχω παρακολουθώντας μόλις τα σεμινάρια στο Μουσείο θα έλεγα ότι το πολυφωνικό περισσότερο εμπνέεται παρά διδάσκεται. Είδαμε όλοι μας σήμερα πως μια απο εμάς άρχισε σιγά σιγά να το γυρίζει. Έκατσε δίπλα στο δάσκαλο, εκείνος της έδειξε καλώντας την να ακολουθήσει με τη φωνή και όχι να επαναλάβει ότι εκείνος έκανε και στο τέλος, όταν η Ε. το γύρισε όλη η΄ομάδα ένιωσε την ανάταση μιας κοινής ικανοποίησης. Γιατί αυτό που εκείνη τη στιγμή "βγήκε" βγήκε όχι με το "άκου και κάνε το κι εσύ όπως εγώ" αλλά με το αφέσου, εγώ θα σου δείξω μόνο που να πατάς αλλά εσύ ακολούθησε τα σκαλοπάτια όπως νιώθεις εσύ. Στο τέλος δύο παιδιά είπαν στον Αλέξανδρο ότι ήταν το καλύτερο μάθημα φέτος, δεν ξέρω πως ήταν παλιότερα αλλά κι εμένα μου άρεσε πολύ γιατί νιώσαμε ότι προχωράμε και μάλιστα όλοι μαζί. Αν το μάθημα είναι η αναπαραγωγή μιας γνώσης το σημερινό ήταν κάτι πολύ σημαντικότερο, η έμπνευση της γνώσης!

ΚΑΛΛΙΟΠΗ

Αριθμός μηνυμάτων : 1
Registration date : 22/02/2008

Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών

Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω

Απ: τρόποι διάδοσης του πολυφωνικού τραγουδιού. η 1η ερώτηση...

Δημοσίευση από ΕΡΑΤΩ Την / Το Παρ 22 Φεβ 2008, 7:16 pm

K. περισσότερο καταλαβαίνω ότι αναφέρεσαι στον τρόπο διδασκαλίας με την έμπνευση παρά σε αντίθεση άποψη, ότι δηλαδή είναι έμπνευση και όχι διαδασκαλία. Θα συμφωνήσω με τον Β. ότι ναι, διδάσκεται, με την πλατιά έννοια της διδασκαλίας και όχι με ότι καταλαβαίνουμε με την τρέχουσα χρήση της έννοιας. Το Μουσείο δίνει το χώρο για τη διδασκαλία τρόπων και ρόλων του τραγουδιού. Μόνο που το πολυφωνικό τραγούδι δεν είναι μόνο αυτά. Είναι κυρίως βίωμα και αυτό δεν διδάσκεται. Για αυτό η υποερώτηση που έθεσε η ΑΠΕΙΡΟΣ στην αρχή έχει τη σημασία του ερωτήματος. Τι ακριβώς διδάσκεται απο το πολυφωνικό τραγούδι. Και πως; Και εδώ είναι τεράστια η κουβέντα που μπορεί να γίνει. Τα γλέντια που γράφει ο Β. δεν είναι ούτε μονόδρομος ούτε συνταγή. Ούτε η ομάδα. Εξάλλου οι άνθρωποι δεν τραγουδούσαν μόνο σε γλέντια όως σήμερα αλλά σε κάθε φάση της ζωής τους. Τραγούδια που λέγαν θερίζοντας όλοι μαζί, τραγούδια με τα πρόβατα κλπ. Είναι εξωραισμένη μια τέτοια άποψη. Αλλά και οι ομάδες ομαδοποιούν, για μένα δεν είναι σκοπός ούτε προϋπόθεση. Άλλο συλλογικότητα, άλλο όλοι μαζί και άλλο ομάδες. Κι αυτό χρειάζεται μια άλλη κουβέντα όμως. Πάντως δεν συμφωνώ ότι επειδή γίναμε περισσότερο ομάδα στο Μουσείο τραγουδάμε κάπως καλύτερα. Πως γίναμε ομάδα όταν 2-3 άτομα ήρθαν μόλις για 2-3 μαθήματα τώρα; Απλά πέφτει αρκετή δουλειά στο Μουσείο και αρχίζει να έχει αποτελέσματα. Αλλά όπως λέει ο Β. θέλει πολύ πολύ δουλειά και ΥΠΟΜΟΝΗ!

ΕΡΑΤΩ

Αριθμός μηνυμάτων : 22
Registration date : 08/11/2007

Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών

Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω

Απ: τρόποι διάδοσης του πολυφωνικού τραγουδιού. η 1η ερώτηση...

Δημοσίευση από ΔΑΝΑΗ Την / Το Σαβ 23 Φεβ 2008, 1:42 am

Το "διδάσκεται" είναι βέβαιο. Άλλο όμως "διδάσκω" και άλλο "μαθαίνω". Κι επίσης, ο δάσκαλος δεν είναι ο μοναδικός παράγοντας διδασκαλίας.

Όπως ήδη ειπώθηκε από τους προλαλήσαντες, σημαντικός είναι ο ρόλος του βιώματος (υπάρχει και όρος στην αγωγή: βιωματική μάθηση) αλλά και ο ρόλος της ομάδας. Η δυναμική μάλιστα της τελευταίας είναι σχετικά πρόσφατη ανακάλυψη στο χώρο των επιστημών της αγωγής και θεωρείται από πολλούς σημαντικότερη και από τον ίδιο το δάσκαλο και ας έλεγαν οι παλιοί "με όποιον δάσκαλο καθίσεις τέτοια γράμματα θα μάθεις" ή και τέτοιο τραγούδι, στη δική μας περίπτωση.

Βέβαια το θέμα εδώ ξεφεύγει από τα κλασικά θέματα διδασκαλίας και μάθησης καθώς αφορά τον τομέα της τέχνης. Η τέχνη δεν είναι προσπελάσιμη μόνο με νοητικές διαδικασίες. Ιδιαίτερο ρόλο διαδραματίζει ο συναισθηματικός κόσμος του ατόμου και φυσικά το χάρισμα...

Θέλω επίσης να θυμίσω μια σχετική παρατήρηση που ακούσαμε σε μια εκπομπή που μεταδόθηκε εδώ με προσκεκλημένο τον Τάσο Χαλκιά. Θυμάμαι πως είχε αρνητική άποψη για τους από ωδεία διδαγμένους καλλιτέχνες σε σχέση με τη διατήρηση της παράδοσης. Πιθανόν και στο Πολυφωνικό Τραγούδι παρόμοια να είναι η επίπτωση και από τη διδασκαλία του μέσα από σεμινάρια και όχι με τη φυσική του μετάδοση από γενιά σε γενιά και μάλιστα στον τόπο που γεννήθηκε.

Από την άλλη δεν μπορεί κανείς να παραβλέψει ότι τα χωριά ρημάξανε. Οι γενιές που "φυσικά" έμαθαν αυτό το τραγούδι είναι υπό αναχώρηση. Αν δεν υπάρξουν σεμινάρια, το τραγούδι θα σβήσει. Είναι λοιπόν αναγκαιότητα.

Μένει βέβαια να διερευνηθεί σε βάθος αυτό το εύστοχο ερώτημα που τέθηκε ώστε η διδασκαλία του πολυφωνικού τραγουδιού να είναι όσο περισσότερο πετυχημένη γίνεται.

Επιτρέψτε μου εδώ να θέσω τη διάκριση που όσοι ασχολούνται επαγγελματικά με τη διδασκαλία κάνουν σε οτιδήποτε αφορά τη διαδικασία της μάθησης. Σκεφθείτε ένα τρίγωνο. Οι τρεις κορυφές του είναι ο δάσκαλος, ο μαθητής και το προς διδασκαλία αντικείμενο. Και οι τρεις πόλοι είναι εξίσου σημαντικοί και ο καθένας έχει τη δυνατότητα να ρυθμίζει το τελικό αποτέλεσμα της μάθησης, θετικά ή αρνητικά. Πχ η ικανότητα του δασκάλου, η έφεση του μαθητή, το εύκολο του αντικειμένου... ή και τα αντίθετά τους...

Σαφώς η ουσία κάθε διδασκαλίας είναι η κατάκτηση του αντικειμένου (του πολυφωνικού τραγουδιού εν προκειμένω) από το μαθητή. Και ο ρόλος του δασκάλου είναι ιδιαίτερα σημαντικός. Όμως δεν είναι ο μοναδικός, αυτό θα πρέπει να καταλάβουμε. Μάλιστα, αν λάβουμε υπόψη τη θεωρία των ομάδων που ανέφερα παραπάνω, το τρίγωνο της μάθησης γίνεται πυραμίδα και ο τέταρτος πόλος είναι ο συμμαθητής. Καθώς μάλιστα ο συμμαθητής δεν είναι μόνο ένας, η πολυπλοκότητα της μαθησιακής σχέσης είναι ακόμη μεγαλύτερη. πχ Σημαντικός παράγοντας είναι το "κλίμα" των σχέσεων. Ειδικά στο τραγούδι που είναι έκφραση και όχι απλή εκμάθηση, το κλίμα παίζει τεράστιο ρόλο. Κανείς δεν μπορεί να τραγουδήσει με μια παρέα όταν δεν υπάρχει θετική σχέση με τα άλλα μέλη.

Είναι λοιπόν απαραίτητο λόγω της ιδιαιτερότητας του πολυφωνικού τραγουδιού να ακολουθούνται τεχνικές για "δέσιμο" της ομάδας. Ο ρόλος ανήκει κυρίως στο διδάσκοντα αν και το ίδιο μπορεί να συμβεί από κάποια χαρισματικά - επικοινωνιακά - άτομα της ομάδας των μαθητών. Και σίγουρα ο χρόνος επαφής λειτουργεί συνεχώς προς τη θετική κατεύθυνση καθώς αυξάνεται ο βαθμός γνωριμίας με τους άλλους. Εκτός αν συμβούν αρνητικά γεγονότα και δημιουργήσουν χάσματα. (συγκρουσιακές καταστάσεις)

Σημαντικό είναι και αυτό που έγραψε η Ερατώ. Πόσο τακτική είναι η επαφή με την ομάδα. Αν κάποιοι έρχονται όποτε τους κάνει κέφι και απουσιάζουν άλλες δέκα... όλη η ομάδα έχει πρόβλημα.

Από κει και πέρα είναι και θέμα "χημείας". Δεν ταιριάζουν πάντα όλοι οι άνθρωποι με όλους. Όπως είναι σημαντικός και ο αριθμός των μελών. Μικρές ομάδες δένουν πιο εύκολα. Στις μεγαλύτερες συνήθως δημιουργούνται κλίκες και αυτο λειτουργεί ως νάρκη στη συνοχή της υπόλοιπης ομάδας.

Έτσι είναι και θέμα τύχης. Ποιοι θα πέσουν σε κάθε ομάδα...

Όπως και να 'χει, ελπίζω να έγινε κατανοητό πως η διδασκαλία του πολυφωνικού τραγουδιού παρουσιάζει εξαιρετικές δυσκολίες, τόσο μεγάλες που να καθιστούν άθλο τα σεμινάρια που γίνονται... Εκείνοι που έχουν την εμπειρία τόσων ετών, σίγουρα θα το έχουν αντιληφθεί. Μπορεί να αποκομίζουν ικανοποίηση αλλά και ο κόπος που καταβάλλουν είναι μεγάλος.

Ο ευνοϊκός παράγοντας στην όλη ιστορία είναι το ίδιο το αντικείμενο μάθησης, το πολυφωνικό τραγούδι δηλαδή. Που εμπνέει διδάσκοντες και μαθητές και λειτουργεί παρωθητικά στην άρση όλων των άλλων δυσκολιών.

Αρκεί όμως η κοινή αγάπη, ο έρωτας αν θέλετε, για τα πολυφωνικά ακούσματα; Θα απαντήσω αμέσως και κοφτά: Όχι.

Πρώτον γιατί πάντων χρημάτων άνθρωπος... Δεύτερο λόγω της ίδιας της φύσης του πολυφωνικού τραγουδιού που προϋποθέτει την κοινωνία των ψυχών. Όταν λοιπόν απουσιάζει η τελευταία, τότε μαθαίνουμε το τραγούδι για το τραγούδι αλλά το πολυφωνικό μένει απέξω και παραπονεμένο, να ακούει πολλές παράλληλες φωνές που δε βρίσκουν σημείο συνάντησης. Κι αυτό δεν είναι τραγούδι. Μόνο θλιβερή καρικατούρα...

Μάλιστα στην εποχή μας, εποχή που θριαμβεύει ο ατομισμός και η ιδιώτευση, οι παραπάνω απαραίτητοι όροι όχι μόνο δε βρίσκουν γόνιμο έδαφος ανάπτυξης αλλά στην κυριολεξία καμένη γη. Homo homini lupus, και αντί τραγούδι το περβόλι γεμίζει από μοναχικούς λύκους που συμπαλεύουν με όπλο τις φωνές τους.

Αντίθετα, στο φυσικό λίκνο ανάπτυξης του πολυφωνικού τραγουδιού το πρώτο κινούν δεν ήταν το τραγούδι... αλλά τα κοινά βάσανα και οι καημοί που έβρισκαν όχημα την πολυφωνία για να εκφραστούν και να μοιραστούν και να ελαφρώσουν το φορτίο τους μέσα από την συμμετοχική τους ομολογία και παραδοχή. Το πολυφωνικό τραγούδι εκεί ήταν λύτρωση. Και μπορούσε λυτρωτικά να λειτουργεί γιατί ενισχύονταν από το δεδομένο των δεσμών αίματος και συμβίωσης των ανθρώπων. Εύρισκε έτοιμο το χωράφι της ομάδας και άνθιζε και μοσχοβολούσε και έδινε νέους καρπούς.

Σήμερα, όσο και αν καταφέρουμε να θεραπεύσουμε τις ανυπέρβλητες δυσκολίες, όσο ικανός και αν σταθεί ο δάσκαλος και όσο και αν η τύχη ευνοήσει στη ύπαρξη μιας τέλειας ομάδας μαθητών, το πολυφωνικό τραγούδι είναι καταδικασμένο απλώς να συντηρείται σαν ασθενής που πνέει τα λοίσθια με τεχνητή υποστήριξη των ζωτικών του λειτουργιών. Νέους καρπούς δεν πρόκειται να μας δώσει... Κι εκεί που δεν υπάρχει γέννηση του νέου, δεν υπάρχει και θάνατος. Να πεθάνει τι; Το πεθαμένο ή το αγέννητο; Ή το ταριχευμένο;

Οπότε και στην καλύτερη των περιπτώσεων καταλήγουμε στη μουσειακή διάσωση. Σπουδαίο έργο και αυτό. Τεράστιο. Όσο τεράστια είναι η διάσωση σύμπασας της πολιτιστικής μας κληρονομιάς.

Ευτυχώς στη συγκεκριμένη περίπτωση των σεμιναρίων του Μουσείου Λαϊκών Οργάνων υπάρχει ευτυχής συγκυρία ενός πολύπλευρου έργου που δίνει μάλιστα δυνατότητες στους συμμετέχοντες να λάβουν μέρος και έξω από τα κλασικά μαθήματα σε πολυπίκοιλες άλλες δράσεις. Καταγραφές τραγουδιών, οργάνωση του αρχείου, γνωριμία με ομίλους πολυφωνίας, διοργάνωση συναυλιών, θεωρητικές προσεγγίσεις... Και τώρα πια και διαδικτυακής επικοινωνίας και ενημέρωσης αλλά και απόλαυσης των αγαθών αυτής της τεράστιας πολιτιστικής κληρονομιάς.

Εύχομαι δύναμη και σθένος ψυχής σε όλους τους μετέχοντες. Τουλάχιστον να πετύχει η διάσωση του σπάνιου αυτού είδους τραγουδιού και ποιος ξέρει; Ίσως σε κάποια άλλη εποχή, καταλληλότερη από τη δική μας, σαν τους σπόρους που μένουν κρυμμένοι ένα ολόκληρο χειμώνα μες τη γη, να δώσουν όλα τούτα τα έργα τη συνέχεια και την εξέλιξη του πολυφωνικού τραγουδιού. Κόντρα στον πλαστικό πολιτισμό του σημερινού ανθρώπου.
avatar
ΔΑΝΑΗ

Αριθμός μηνυμάτων : 52
Registration date : 09/11/2007

Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών http://educandus.forumotion.com/portal.htm

Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω

Απ: τρόποι διάδοσης του πολυφωνικού τραγουδιού. η 1η ερώτηση...

Δημοσίευση από ΑΠΕΙΡΟΣ Την / Το Τρι 26 Φεβ 2008, 4:48 pm

εκτενής, τεκμηριωμένη και ουσιαστική η Δανάη στην απάντησή της που με την έκτασή της ίοσως μας αποθάρρυνε να ανταπαντήσουμε μήπως και δεν είμαστε ανάλογα επαρκείς! ο διάλογος όμως συνεχίζεται. και με τρόπο απρόσμενο μερικές φορές. την Κυριακή στο γνωστό οινομαγειρείο με πλησιάζει ένας κύριος που είναι μέλος του φόρουμ και δεν το ήξερα. μου μίλησε για το διάλογο αυτό. η δική του άποψη - που περιμένω και ο ίδιος να την αναπτύξει εδώ- είναι ότι το πολυφωνικό τραγούδι μπορεί να διδαχθεί μόνο ως προς την τεχνική του, όλα τα άλλα του πρέπει να τα βιώσεις για να τα αισθανθείς. παραθέτω την άποψη αυτή σαν ερέθισμα στη συνέχεια του διαλόγου μας. προσθέτοντας ένα ερώτημα:

μπορεί να διακριθεί το τεχνικό από όλο άλλο φορτίο του πολυφωνικού τραγουδιού; μπορεί να απομονωθεί η τεχνική του; εάν ναι, πως και ως που; μπορεί το πολυφωνικό τραγούδι να τραγουδιέται μόνο ως τεχνική διασώζοντας την αρτιμέλειά του, παραμένοντας πάντα πολυφωνικό τραγούδι;

ΑΠΕΙΡΟΣ
Admin

Αριθμός μηνυμάτων : 1023
Registration date : 07/11/2007

Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών

Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω

Απ: τρόποι διάδοσης του πολυφωνικού τραγουδιού. η 1η ερώτηση...

Δημοσίευση από photogli Την / Το Τετ 14 Μαϊος 2008, 12:34 am

ΝΙΚΟΣ έγραψε:Δεν νομίζω ότι το πολυφωνικό τραγούδι διδάσκεται ούτε η παράδοση. Δεν είναι μόνο μουσική για να διδαχτεί είναι βίωμα ζωής και αυτό δεν διδάσκεται. Τα σεμινάρια εμπνέουν απλά κάποιους νέους ανθρώπους να ασχοληθούν παραπάνω, να μάθουν κάτι περισσότερο. Παράλληλα προσφέρουν ένα χώρο συνάντησης για όσους τους αρέσει το πολυφωνικό και είναι δύσκολο στην πολη να βρουν παρέα να τραγουδάνε. Ερεθίσματα δίνουν τα σεμινάρια και αυτά είναι πολύ σημαντικά για το μέλλον τωρα που όσοι είχανε σχέση από γεννησιμιού τους με το πολυφωνικό τραγούδι ένας ένας φεύγουν. Όλοι αυτοί που βλέπουμε στα Κτίσματα, στον Παρακάλαμο, στη Δερόπολη έχουν πατήσει τα 75 και κάποιοι τα 80 φεύγα. Σε 10, μπορεί και 5 χρόνια τι θα υπάρχει, εδώ είναι το στοίχημα όλων όσων αγαπάμε αυτό το τραγούδι.

Προσωπικά εκτιμώ πως το πολυφωνικό μεταφέρνεται από γενιά σε γενιά και από τραγουδιστή σε τραγουδιστή και ισοπαλεί η έκφραση αυτή με της "διδασκαλίας του πολυφωνικού τραγουδιού" μέσα από τους ιδίους τους παραδοσιακούς τραγουδιστές που προπαντός ένα μεγάλο μερίδιο των τραγουδιών που δεν ανήκουν στο ρυθμό του χορού, μα στα δύσκολα δροπολιτικα πολυφωνικά τραγούδια της τάβλας, που βασίζονται σε δύσκολους παρτες και τέλειους κλώστες και δεν δίνουν περιθώρια σφάλματος στην εκτέλεση.
Αυτά τα τραγούδια έχουν την ιδιαιτερότητα να τα εκτελεί ο πάρτης με ιδικά κλώσματα κατά την εκτέλεση που βοηθάει ο κλώστης και ο σύρτης σε αυστηρούς συγγεκριμενους χρόνους και το τραγούδι τελειώνει πάντα με απότομο συνδυαζόμενο κόψιμο πολλές φορές μέσα από το λαρύγγι
"Σε ότι δάσκαλο θα πας τέτοια γράμματα θα μάθεις", που λέει η παροιμία, ταιριάζει εδώ, το ως πως θα μεταφερθεί ένα τραγούδι από τον έναν στον άλλον με το αποτέλεσμα της γνησιότητας του είτε της παραλλαγής του μέσα από τις δυνατότητες που έχει ο κάθε εκτελεστής.

photogli

Αριθμός μηνυμάτων : 34
Ηλικία : 57
Registration date : 19/03/2008

Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών

Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω

Επισκόπηση προηγούμενης Θ.Ενότητας Επισκόπηση επόμενης Θ.Ενότητας Επιστροφή στην κορυφή


 
Δικαιώματα σας στην κατηγορία αυτή
Δεν μπορείτε να απαντήσετε στα Θέματα αυτής της Δ.Συζήτησης