τραγούδια της ξενιτιάς

Σελίδα 3 από 4 Επιστροφή  1, 2, 3, 4  Επόμενο

Πήγαινε κάτω

Απ: τραγούδια της ξενιτιάς

Δημοσίευση από Admin Την / Το Κυρ 26 Οκτ 2008, 2:18 am

από τη συλλογή του ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ ΓΙΑΝΓΚΑ ένα τραγούδι της ξενιτιάς που συναντιέται με πολλές παραλλαγές μέσα από κάποιους στίχους του, όπως τους πρώτους του τραγουδιού. το συναντήσαμε και στις συλλογές των ΧΑΙΩΤΗ και FAURIEL

ΤΗΝ ΞΕΝΙΤΕΙΑ, ΤΗΝ ΓΥΜΝΩΣΙΑ…

Την ξενιτιά, την γυμνωσιά, την πίκρα, την αγάπη,
τα τέσσερα τα ζύγιασα, βαρύτερα είνΆ τα ξένα.
Ο ξένος εις την ξενιτιά, πρέπει να βάνει μαύρα,
για να ταιριάζΆ η φορεσιά με της καρδιάς τη λαύρα.
- Ξένε μου το μαντίλι σου, τι τόχεις λερωμένο;
- Η ξενιτιά το λέρωσε και το Άχει λερωμένο,
ξένες πλένουν τα ρούχα μου, ξένες μου τα μπαλώνουν,
τα πλένουν μια, τα πλένουν δυο, τα πλένουν ως τις πέντε
κι από τις πέντε και μπροστά, στους δρόμους τα πετάζουν.
- Ξένε, για παρΆ τα ρούχα σου, για πάρε τα σκουτιά σου,
και στείλε τα της μάνας σου, στείλΆ τα της γυναικός σου,
τι εδώ νερό δε βρίσκεται, σαπούνι δεν πουλούνε.
- Δώδεκα χρόνους έκαμα στα έρημα τα ξένα,
στους δεκατρείς εκίνησα στον τόπο μου να πάγω.
Πηγαίνω στη μανούλα μου, με γλέπει και τραβιέται,
πηγαίνω στη γυναίκα μου, κι αυτή δε με γνωρίζει.
- Ξένε, για διάβα, πήγαινε, συρΆ από εκεί που ήρθες,
γιατί δεν είσαι ο άντρας μου, δε είσαι το παιδί μου.
avatar
Admin
Admin

Αριθμός μηνυμάτων : 477
Registration date : 07/11/2007

Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών http://polyphonic.forumotion.com

Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω

Απ: τραγούδια της ξενιτιάς

Δημοσίευση από Admin Την / Το Σαβ 01 Νοε 2008, 1:31 am

ΜΕ ΤΟΥΤΗΝ ΑΣΗΜΟΚΟΥΠΑ

Με τούτην ασημόκουπα
θέλω να πιω πέντΆ έξι,
κι αν θα μεθύσω, κόρη μου,
θα κάτσΆ όσο να φέξει.
Θα κάτσω να συλλογιστώ
της ξενιτιάς τα ντέρτια:
Μικρός εξενιτεύτηκα,
μικρός στα ξένα πήγα.
Πήγα και ξεγελάστηκα
σε μια χήρα βουλγάρα.
- Ξένε, κι αν θέλεις παντρειά,
δεν το ΅λεγες εμένα;
Τρεις περδικούλες έχω ΅γω
και πάρΆ όποια σΆ αρέσει:
Θέλεις τη ρούσα έπαρε,
θέλεις τη μαυρομάτα,
θέλεις και τη μελαχρινή,
που είναι φλωριά γιομάτη!
- Ουδέ τη ρούσα θέλω ΄γω
κι ουδέ τη μαυρομάτα,
ούδε και τη μελαχρινή,
που είναι φλωριά γιομάτη.
ΜόνΆ θέλω την αγάπη μου,
που έχω στο χωριό μου!

από τη συλλογή του ΚΑΤΣΑΛΙΔΑ "ΔΗΜΟΤΙΚΑ ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ ΑΠΟ ΤΗ ΒΟΡΕΙΟ ΗΠΕΙΡΟ" τούτη η μεταγραφή. μέσα της αποτυπώνονται κοινά θεματικά μοτίβα ευρύτερης διάδοσης (πχ η χήρα βουργάρα). απαντήσαμε παραλλαγές του στις συλλογές ΦΩΤΙΟΥ/ΛΥΤΗ, ΝΙΚΑ. σαν τόπος προέλευσης τούτης της παραλλαγής αναφέρεται η Δρόπολη (κι αυτό σωστό είναι...)
avatar
Admin
Admin

Αριθμός μηνυμάτων : 477
Registration date : 07/11/2007

Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών http://polyphonic.forumotion.com

Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω

Απ: τραγούδια της ξενιτιάς

Δημοσίευση από ΑΠΕΙΡΟΣ Την / Το Τετ 05 Νοε 2008, 1:36 am

ΟΥΛΟΙ ΤΟΝ ΗΛΙΟ ΤΟΝ ΤΗΡΑΝ

Ούλοι το νήλιο τον τηράν που πάεινα βασιλέψει
κι η κόρη πούχε τον καημό το πέλαγο αγναντεύει,
βλέπει καράβια πούρχονται, βαρκούλες πΆ αρμενίζουν
Μάνα, καράβια τέσσερα, μάνα, βαρκούλες πέντε,
μάνα, κατέβα, ρώτα τα, κατέβα ξετασέ τα:
Ποιες θάλασσες και ποια νησιά χαίρουνται τον καλό μου;
Σε τι τραπέζι τρώει ψωμί και το δικό μου είνΆ άδειο,
τίνος χεράκια τον κερνούν και τα δικά μου τρέμουν,
τίνος ματάκια τον κοιτούν και τα δικά μου τρέχουν,
τίνος τα χείλη τον φιλούν και τα δικά μου σκάζουν,
τίνος καρδιά τον χαίρεται, η δική μου αναστενάζει;
Κάνω να τον καταραστώ και πάλι τον λυπάμαι,
τΆ είν ακριβός της μάνα ς το και μοναχός δικός μου,
μα εγώ θα τον καταραστώ κι ας καμΆ ο Θιός τι θέλει…
Ποιόνε βαρούνε μαχαιριές και γαίμα δε σταλάζει;
τίνος αγάπη παίρνουνε και δεν αναστενάζει;

η κόρη το σκέφτεται αλλά στο τέλος καταριέται τον ξενιτεμένο καλό της και επαφίει την όποια καλοτυχία του στη θεϊκή βούληση... κι όλα αυτά ατενίζοντας τα πέλαγα στις γραμμές των οριζόντων τους. ο Γιάνγκας αναφέρει σαν συλλογή με παραλλαγή του τραγουδιού τη γνωστότατη συλλογή του Νικολάου Πολίτη

ΑΠΕΙΡΟΣ
Admin

Αριθμός μηνυμάτων : 1023
Registration date : 07/11/2007

Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών

Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω

Απ: τραγούδια της ξενιτιάς

Δημοσίευση από ΑΠΕΙΡΟΣ Την / Το Παρ 07 Νοε 2008, 12:25 am

Ο ΧΩΡΙΣΜΟΣ ΚΑΙ Η ΞΕΝΙΤΙΑ (Πέτρες και ξύλα κλαίγουν)

Πέτρες και ξύλα κλαίγουν, κλαίγουν τον καημό,
το πως θα χωριστούμε τώρα ημείς τα δυο,
στη ξενιτιά θα πάω, πίσω δεν γυρνώ,
σου στέλνΆ ένα μαντήλι κΆ ένα μαχραμά,
στην άκρη στον μαντήλι και μια αντιλογιά.
- Θέλεις, κόρη μΆ παντρέψου, θέλεις καλογριά,
εδώ που ήρθα, κόρη μΆ, δε γυρίζω πλιά.

μέχρι τώρα ξέραμε ότι κλαίνε οι πέρδικες, οι πέτρες - τώρα εδώ βλέπουμε να κλαίνε μαζί πέτρες και ξύλα! παραλλαγή του γνωστού μοτίβου του ηπειρώτικου πολυφωνικού της ξενιτιάς από το Πωγώνι και τη Δερόπολη. κάθε δίστιχο του τραγουδιού παραπέμπει και σε διαφορετικό τραγούδι! από τη συλλογή του ΧΑΣΙΩΤΗ

ΑΠΕΙΡΟΣ
Admin

Αριθμός μηνυμάτων : 1023
Registration date : 07/11/2007

Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών

Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω

Απ: τραγούδια της ξενιτιάς

Δημοσίευση από Admin Την / Το Τετ 12 Νοε 2008, 12:05 am

ΑΝΑΘΕΜΑ ΣΕ ΞΕΝΙΤΙΑ (Πολυφωνικό)


Ξενιτεμένο μου πουλί και παραπονεμένο,
η ξενιτιά σε χαίρεται κι εγώ ΅χω τον καημό σου.
Τι να σου στείλω, ξένε μου, τι να σου προβοδίσω;
Να στείλω μήλο σέπεται, κυδώνι μαραγκιάζει,
να στείλω μοσχοστάφυλο, στο δρόμο σταφιδιάζει,
να στείλω και το δάκρυ μου σΆ ένα φτενό μαντήλι.
Το δάκρυ μου είναι βαφερό και βάφει το μαντήλι.
Τρία ποτάμια το ΅πλεναν και βάψαν και τα τρία.
Διαβάτης πάει και πέρασε κι έβαψε τΆ άλογό του.
Πέρδικα να πάει να πιεί νερό έβαψε τα φτερά της.
Σου στέλλω χαιρετίσματα με μια ΅μορφη τρυγόνα,
και μέσα στα φτερούγια της σόχω την αρραβώνα.
Ανάθεμα σε, ξενιτιά και συ και τα καλά σου.
Παίρνεις τρυφερά παιδιά, γυρίζουν γερασμένα.
Ανάθεμά σε, ξενιτιά, με τα φαρμάκια πόχεις.

να και ένα τραγούδι όπου ο συλλέκτης δεν τιτλοδοτεί με τον πρώτο στίχο ή την ποιητική του επινόηση αλλά με βάση τον τελευταίο στίχο. από τη συλλογή του ΧΡΗΣΤΟΥ ΜΑΤΣΙΑ "ΠΩΓΩΝΙ, ΔΕΡΟΠΟΛΗ, ΗΘΗ ΚΙ ΕΘΙΜΑ" (εκδόσεις ΔΩΔΩΝΗ). στους στίχους συναντιούνται δύο πασιγνωστα ηπειρώτικα τραγούδια της ξενιτιάς, το "ΞΕΝΙΤΕΜΕΝΟ ΜΟΥ ΠΟΥΛΙ" και το "ΓΙΑΝΝΗ ΜΟΥ ΤΟ ΜΑΝΤΗΛΙ ΣΟΥ".
avatar
Admin
Admin

Αριθμός μηνυμάτων : 477
Registration date : 07/11/2007

Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών http://polyphonic.forumotion.com

Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω

Απ: τραγούδια της ξενιτιάς

Δημοσίευση από Admin Την / Το Σαβ 22 Νοε 2008, 8:22 pm

ΠΟΛΥ ΣΥΝΝΕΦΙΑΣΕ Ο ΚΑΙΡΟΣ

Πολύ συννέφιασΆ ο καιρός, όλου να βρέχει θέλει,
και μένα ταϊτεράκι μου, να ταξιδέψει θέλει.
- Μισεύει, αϊτεράκι μου, και μένα που μΆ αφήνεις;
- Πρώτα σΆ αφήνω στον Θεόν, και δεύτερο στους φίλους,
και τρίτο στη μανούλα σου ψωμί για να σου δίνει.
- Δεν θέλω Άγω τη μάνα μου ψωμί για να σου δίνει
μούν θέλω ταϊτεράκι μου να πανΆ και Άγω κοντά του,
να πάνω δειπνώ να δειπνάει, γιόμα να γιοματίζει.

...στο πνεύμα του καιρού των ημερών τούτο το τραγούδι της ξενιτιάς που προέρχεται απο τη συλλογή του ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ ΓΙΑΝΓΚΑ, δώρο από τον ακριβό φίλο ΜΙΧΑΛΗ ΠΑΣΙΑΚΟ
avatar
Admin
Admin

Αριθμός μηνυμάτων : 477
Registration date : 07/11/2007

Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών http://polyphonic.forumotion.com

Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω

Απ: τραγούδια της ξενιτιάς

Δημοσίευση από Admin Την / Το Τρι 25 Νοε 2008, 11:52 pm

ΤΟ ΟΝΕΙΡΟΝ (Όσα πουλιά ΅ναι τα κλαριά)


Όσα πουλιά ΅ναι τα κλαριά κοιμούνται κΆ ησυχάζουν,
όσα ψαράκια ΅ς το γιαλό είνΆ όλα μωρωμένα,
και μια κόρη λυγερή, βαριά ΅ποκοιμισμένη
΅ς του φίλου της την αγκαλιά, έσταζε κρύον ίδρω.
- Βαριά κοιμάσαι, κόρη μου, και κρύον ίδρω στάζεις.
- Βαριά κοιμούμΆ αφέντη μου, βαριά και τρομασμένα,
γιατΆ είδα είνορο κακό, πολύ κακό για ΅σένα·
είδα το γρίβα σου γυμνόν, τη σέλλα τσακισμένη
και το χρυσό μαντήλι σου ΅ς το δρόμο ξεσκισμένο.
- Τα όνειρα ΅ναι ψέματα, οι γριές τα μολογούνε,
κΆ οι φρόνιμοι όντας τα ιδούν ΅ς το νου τους δεν τα βάνουν·
κόρη μου, βγήκε αυγερινός κΆ έλα να φιληθούμε,
γιατί ο ήλιος θα μΆ εβρεί ΅ς της ξενιτιάς το δρόμο.

o γρίβας (το άλογο), το μαντήλι, το όνειρο και οι στράτες του ξενιτεμού σε ένα τραγούδι από τη συλλογή του ΑΡΑΒΑΝΤΙΝΟΥ. "ΑΠΕΙΡΟΣ", ΑΡΧΕΙΟ ΠΟΛΥΦΩΝΙΚΟΥ ΤΡΑΓΟΥΔΙΟΥ.
avatar
Admin
Admin

Αριθμός μηνυμάτων : 477
Registration date : 07/11/2007

Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών http://polyphonic.forumotion.com

Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω

Απ: τραγούδια της ξενιτιάς

Δημοσίευση από ΑΠΕΙΡΟΣ Την / Το Πεμ 27 Νοε 2008, 3:17 pm

ΠΑΡΑΤΗΜΕΝΗ ΝΕΑ

Απόψε κρύον έκαμε, κρύο και τρεμουντάνα,
κι εχιονίστηκαν τα βουνά, παχνιστήκαν οι κάμποι,
και σεις περιβολάκια μου, μην πολυπαχνιστείτε,
γιατΆ έχασα τον πΆ αγαπώ, τον ψεύτη της αγάπης,
πΆ όταν με φίλιε μόλεγε πάντα θα μΆ αγαπάει
και τώρα μΆ απαρνήθηκε σαν καλαμιά στο βάλτο,
οπού της κόφτουν την κορφή κΆ καλαμιά Άπομείνει.
Σε τι τραπέζι κάθεται, σαν που τρώγει και πίνει,
ποιανής τα χέρια τον κερνούν, και τα δικά μου τρέμουν,
ποιανής τα μάτια τον κοιτούν και τα δικά μου κλαίνε!

το τραγούδι παρότι περιγράφει χωρισμό κατατάσσεται στα τραγούδια της ξενιτιάς από τον ΑΘΑΝΑΣΙΟ ΓΙΑΝΓΚΑ γιατί προφανώς η αναχώρηση του νέου ήταν για το μισεμό. τραγούδι από την περιοχή της Πάργας...

ΑΠΕΙΡΟΣ
Admin

Αριθμός μηνυμάτων : 1023
Registration date : 07/11/2007

Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών

Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω

Απ: τραγούδια της ξενιτιάς

Δημοσίευση από Admin Την / Το Κυρ 30 Νοε 2008, 8:19 pm

ΧΑΡΙΤΩΜΕΝΗ ΣΥΝΤΡΟΦΙΑ


Χαριτωμένη συντροφιά,
μου λέει να τραγουδήσω
κι εγώ τους λέω δεν μπορώ,
τραγούδια δεν τα ξέρω.
Για πιάστε με να σηκωθώ
και βάλτε με να κάτσω,
να πω τραγούδια θλιβερά
και παραπονεμένα.
Παρηγοριά έχει ο θάνατος
και λεημοσύνη ο χάρος,
μα ο ζωντανός ο χωρισμός,
παρηγοριά δεν έχει.
Χωρίζει η μάνα το παιδί
και το παιδί την μάνα,
χωρίζονται τα νιόγαμπρα,
τα πολυαγαπημένα,
που ΄ναι στον κόσμο ζωντανά
και ζούνε χωρισμένα,
που τα ΅φαγε η ξενιτιά
τα έρημα τα ξένα.
Την ξενιτιά, την ορφανιά
την πίκρα, την αγάπη,
τα τέσσερα τα ζύγισαν
βαρύτερα είναι τα ξένα.
Ο ξένος που είνΆ στην ξενιτιά,
πρέπει να βάλει μαύρα,
για να ταιριάζει η φορεσιά,
με της καρδιάς τη λάβρα.

μια εκδοχή του εμβληματικού πολυφωνικού τραγουδιού της ξενιτιάς που έχουμε συνδέσει με τον Παρακάλαμο αλλά είναι διαδεδομένο σε όλο το χώρο επιβίωσης της ηπειρώτικης πολυφωνίας. όπως εδώ, το τραγούδι προέρχεται από την απέκει Ήπειρο. περιλαμβάνεται στη συλλογή του ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ "ΒΟΡΕΙΟΣ ΗΠΕΙΡΟΣ, ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ ΚΑΙ ΧΟΡΟΙ". "ΑΠΕΙΡΟΣ", ΑΡΧΕΙΟ ΠΟΛΥΦΩΝΙΚΟΥ ΤΡΑΓΟΥΔΙΟΥ
avatar
Admin
Admin

Αριθμός μηνυμάτων : 477
Registration date : 07/11/2007

Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών http://polyphonic.forumotion.com

Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω

Απ: τραγούδια της ξενιτιάς

Δημοσίευση από ΑΠΕΙΡΟΣ Την / Το Πεμ 04 Δεκ 2008, 1:35 pm

ΚΙ ΑΠΟΧΤΗΣΑ ΜΑΡΑΖΙ (Πολυφωνικό)

Με τούτην ασημόκουπα θέλω να πιώ πέντΆ έξι.
Κι αν δεν μεθήσω, κόρη μου, κέρνα ώσπου να φέξει.

Να κάτσω να συλλογισθώ της ξενιτιάς τα ντέρτια.
Και ντέρτι είχα στην καρδιά κι απόχτησα μαράζι.

Ο πλάτανος θέλει νερό κι η λεύκα θέλΆ αγέρα.
Κι η κόρη θέλει φίλημα, ώσπου να δώσει μέρα.

από τη συλλογή του ΧΡΗΣΤΟΥ ΜΑΤΣΙΑ, παπά από τα Κτίσματα, με τίτλο "ΠΩΓΩΝΙ, ΔΕΡΟΠΟΛΗ ΗΘΗ ΚΙ ΕΘΙΜΑ". η συλλογή εκδόθηκε από τις εκδόσεις "ΔΩΔΩΝΗ" αλλά δυστυχώς έχει εξανληθεί. πρόσφατα την είδαμε στην έκθεση της ΒΟΥΛΗΣ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ για το δημοτικό τραγούδι, έκθεση σε επιμέλεια ΛΑΜΠΡΟΥ ΛΙΑΒΑ.

ΑΠΕΙΡΟΣ
Admin

Αριθμός μηνυμάτων : 1023
Registration date : 07/11/2007

Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών

Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω

Απ: τραγούδια της ξενιτιάς

Δημοσίευση από Admin Την / Το Κυρ 07 Δεκ 2008, 8:24 pm

Ο ΞΕΝΙΤΕΜΕΝΟΣ (Πολυφωνικό στα τρία)

Οχ! Δεν με βαρούν τα ξένα,
και τα μα – μακρινά. (δις)

Μόνο με βαρούν της κόρης,
τα καμώ – καμώματα. (δις)

Όπου μου γράφει γράμμα,
και αντι – αντιλογιά. (δις)

- ¶νδρα μου που ΅σαι στα ξένα
και στα μά – μακρινά. (δίς)

ΩρΆ, αν είναι να ΅ρθεις έλα,
τι δεν έ- δεν έρχεσαι; (δις)

ΏρΆ, εμένα οι δικοί σου,
μΆ αβαρέ – βαρέθηκαν. (δις)

Και με προξενούν στα ξένα,
μες στη – Ραι – Ραιδεστό. (δις)

¶ντρα γέροντα μου δίνουν,
εκατό – ο – χρονών. (δις)

Μήνα που ΅ναι και γέρος,
είνΆ και – ρά – ράθυμος. (δις)

ΩρΆ, κάθε πρωί με δέρνει,
για τα στρώ – τα – στρώματα. (δις)

ΩρΆ, και κάθε μεσημέρι,
για κρύο, κρύο νερό. (δις)

ένα συμπίλημα στίχων που απαντώνται και σε άλλα τραγούδια συνθέτουν τούτο το τραγούδι για την ξενιτιά που προέρχεται από τη συλλογή του ΧΡΗΣΤΟΥ ΜΑΤΣΙΑ "ΠΩΓΩΝΙ, ΔΕΡΟΠΟΛΗ ΗΘΗ ΚΙ ΕΘΙΜΑ"
avatar
Admin
Admin

Αριθμός μηνυμάτων : 477
Registration date : 07/11/2007

Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών http://polyphonic.forumotion.com

Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω

Απ: τραγούδια της ξενιτιάς

Δημοσίευση από Admin Την / Το Κυρ 14 Δεκ 2008, 11:42 pm

ΤΟ ΟΝΕΙΡΟΝ (Κοιμάται η αγάπη μου)


Κοιμάται η αγάπη μου και πως να την ξυπνήσω;
Πήρα ζαχαρομύγδαλα, ΅ς τον κόρφο της τα ρίχνω.
- Βαριά κοιμάσαι πέρδικα.
- Βαριά κοιμούμΆ αφέντη·
είδα ένα όνειρο βαρύ και να μου το ξηγήσεις.
Είδα γυμνόν τον μαύρο σου, τη σέλα τσακισμένη,
και το χρυσό μαντήλι σου ΅ς τη λάσπη κυλισμένο.
- Ο μαύρος είνΆ ο δρόμος μου, η σέλα η ξενιτιά μου,
και το μαντήλι το χρυσό είνΆ ο ξεχωρισμός μας.
- Αυτού που πας, λεβέντη μου, πάρε κΆ εμέ κοντά σου,
να μΆ έχεις πάντα ΅ς το πλευρό, ΅ς τα μάτια σου να μΆ έχεις.
- Αυτού που πάνω, κόρη μου, όμορφες δε διαβαίνουν,
κΆ εμένα με σκοτώνουνε κΆ εσένα σε σκλαβώνουν.


από τη συλλογή του ΑΡΑΒΑΝΤΙΝΟΥ "ΗΠΕΙΡΩΤΙΚΑ ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ". όνειρο και ξενιτιά και θάνατος σε ένα τραγούδι πηγαίας ποιητικής ανάπτυξης και περίσσου συμβολισμού.
avatar
Admin
Admin

Αριθμός μηνυμάτων : 477
Registration date : 07/11/2007

Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών http://polyphonic.forumotion.com

Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω

Απ: τραγούδια της ξενιτιάς

Δημοσίευση από ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ Την / Το Δευ 22 Δεκ 2008, 12:14 am

ΧΑΡΙΤΩΜΕΝΗ ΣΥΝΤΡΟΦΙΑ

Χαριτωμένη συντρόφια, μου λέει να τραγουδήσω
κι εγώ τους λέγω γέρασα, τραγούδια εγώ δεν λέγω,
όρκο έκανα στην Παναγιά να μη ξανατραγουδήσω.
Για την καλή την συντροφιά και την καλή παρέα,
θα πω τραγούδια θλιβερά και παραπονεμένα,
θα Άκουν οι κάμποι και τα βουνά ραγίζουν.
Φάτε και πιείτε βρε παιδιά, χαρείτε να χαρούμε
τούτον τον χρόνο τον καλό όσο να Άρθει και ο άλλος.
Για ζ(ι)ούμε για πεθαίνουμε και σΆ άλλον κόσμο πάμε
και Άκει χαρές δεν γίνονται ούτε και πανηγύρια.

Παραλλαγή ενός από τα γνωστότερα ηπειρώτικα πολυφωνικά τραγούδια της ξενιτιάς όπως καταγράφηκε στο Δολό Πωγωνίου. "ΑΠΕΙΡΟΣ", ΑΡΧΕΙΟ ΠΟΛΥΦΩΝΙΚΟΥ ΤΡΑΓΟΥΔΙΟΥ

ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ

Αριθμός μηνυμάτων : 406
Registration date : 07/12/2007

Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών

Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω

Απ: τραγούδια της ξενιτιάς

Δημοσίευση από Admin Την / Το Παρ 09 Ιαν 2009, 1:28 am

Η ΚΑΚΗ ΜΑΝΑ

Διώξε με, μάνα μΆ διώξε με, με ξύλα, με λιθάργια,
κι αν δεν σας πάω στη ξενιτιά να κάνω τριάντα χρόνους
για να μάλλιασΆ τΆ αστήθι σου ρουτώντας τους διαβάτες·
- Διαβάτες, που διαβαίνετε, στρατιώτες, που περνάτε,
μην είδατε το γιόκα μου, τομ πολυαγαπημένο;
- Εψές, προψές τον είδαμε στον άμμο γκυλισμένο,
μαύρα πουλιά τον έτρωγαν, και άσπρα χιλιδόνια·
- Φάτε, πουλάκια μΆ φάτε με, κάνετε και νισάφι
κι αφήστε μου το μάτι μου και το δεξί μου χέρι,
να γράψω μια πικρή γραφή, να τη στείλω στο σπίτι,
να τ(η)ν αναγνώθει η μάνα μου, να κλαίει η κουρυμάδια μου·
να τ(η)ν αναγνώθΆ η κουρυμαδιά, να κλαίει η αδερφή μου,
να τ(η)ν αναγνώθΆ η αδερφή, να κλαίνΆ η αξαδέρφες,
να τ(η)ν αναγνώθουν και αυτές να κλαίει η χώρα όλη.


θυμίζει πανελλήνια διαδεδομένο τραγούδι της ξενιτιάς τούτο το τραγούδι που συναντήσαμε στην παλαιότατη συλλογή του ΧΑΣΙΩΤΗ. ηχογράφηση παραλλαγής του υπάρχει στα "ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ ΤΗΣ ΞΕΝΙΤΙΑΣ" της Δόμνας Σαμίου
avatar
Admin
Admin

Αριθμός μηνυμάτων : 477
Registration date : 07/11/2007

Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών http://polyphonic.forumotion.com

Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω

Απ: τραγούδια της ξενιτιάς

Δημοσίευση από Admin Την / Το Σαβ 10 Ιαν 2009, 8:46 pm

ΑΝΑΘΕΜΑ ΣΕ ΞΕΝΙΤΙΑ (Πολυφωνικό)


Ξενιτεμένο μου πουλί και παραπονεμένο,
η ξενιτιά σε χαίρεται κι εγώ ΅χω τον καημό σου.
Τι να σου στείλω, ξένε μου, τι να σου προβοδίσω;
Να στείλω μήλο σέπεται, κυδώνι μαραγκιάζει,
να στείλω μοσχοστάφυλο, στο δρόμο σταφιδιάζει,
να στείλω και το δάκρυ μου σΆ ένα φτενό μαντήλι.
Το δάκρυ μου είναι βαφερό και βάφει το μαντήλι.
Τρία ποτάμια το ΅πλεναν και βάψαν και τα τρία.
Διαβάτης πάει και πέρασε κι έβαψε τΆ άλογό του.
Πέρδικα να πάει να πιεί νερό έβαψε τα φτερά της.
Σου στέλλω χαιρετίσματα με μια ΅μορφη τρυγόνα,
και μέσα στα φτερούγια της σόχω την αρραβώνα.
Ανάθεμα σε, ξενιτιά και συ και τα καλά σου.
Παίρνεις τρυφερά παιδιά, γυρίζουν γερασμένα.
Ανάθεμά σε, ξενιτιά, με τα φαρμάκια πόχεις.

παραλλαγή του πανελλήνια διαδεδομένου τραγουδιού της ξενιτιάς όπως τη συναντήσαμε στη συλλογή του ΧΡΗΣΤΟΥ ΜΑΤΣΙΑ "ΠΩΓΩΝΙ, ΔΕΡΟΠΟΛΗ, ΗΘΗ ΚΙ ΕΘΙΜΑ"
avatar
Admin
Admin

Αριθμός μηνυμάτων : 477
Registration date : 07/11/2007

Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών http://polyphonic.forumotion.com

Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω

Απ: τραγούδια της ξενιτιάς

Δημοσίευση από ΑΠΕΙΡΟΣ Την / Το Τρι 13 Ιαν 2009, 7:26 pm

ΑΛΗΣΜΟΝΩ ΚΑΙ ΧΑΙΡΟΜΑΙ

Αλησμονώ και χαίρομαι θυμούμαι και λυπούμαι.
Θυμήθηκα την πατρίδα μου και θέλω να πηγαίνω.
- Βάλε, μάνα, και ζύμωσε καθάριο παξιμάδι.
με δάκρυα βάζει το νερό, με δάκρυα κοσκινίζει,
και με βαρύ αναστεναγμό, βάζει φωτιά στο φούρο.
- ¶ργησε, φούρε, να καείς και συ ψωμί να γένεις,
για να περάσει ο κεραντζής κι ο γιος μου νΆ απομένει.


το γνωστότατο ηπειρώτικο πολυφωνικό τραγούδι της ξενιτιάς από τη συλλογή του δάσκαλου ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ "ΒΟΡΕΙΟΣ ΗΠΕΙΡΟΣ, ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ ΚΑΙ ΧΟΡΟΙ"

ΑΠΕΙΡΟΣ
Admin

Αριθμός μηνυμάτων : 1023
Registration date : 07/11/2007

Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών

Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω

Απ: τραγούδια της ξενιτιάς

Δημοσίευση από ΑΠΕΙΡΟΣ Την / Το Τρι 20 Ιαν 2009, 7:16 pm

ΨΕΣ ΒΗΚΑ ΝΑ ΣΕΡΓΙΑΝΙΣΩ

Ψες βήκα να σεργιανίσω – βάϊ μωρέ βάϊ
μες στο Γιουλ – Μπάξε – ΚυρΆ Αναγνώσταινα.
Βρίσκω κόρη που κοιμόνταν – βάϊ μωρέ βάϊ
στα τραντάφυλλα – ΚυρΆ Αναγνώσταινα.
Κι έσκυψά να την φιλήσω – βάϊ μωρέ βάϊ
δε με δέχτηκε – ΚυρΆ Αναγνώσταινα.
¶νοιξε τα δυο της μάτια – βάϊ μωρέ βάϊ
και με κοίταξε – ΚυρΆ Αναγνώσταινα.
Και το διμαντένιο στόμα – βάϊ μωρέ βάϊ
και μου μίλησε – ΚυρΆ Αναγνώσταινα.
- Ξένε πούησουν τόσα χρόνια – βάϊ μωρέ βάϊ
και που γύριζες – ΚυρΆ Αναγνώσταινα.
Κι όσα έχεις καζαντίσει – βάϊ μωρέ βάϊ
σε ποιόν τάστελλες – ΚυρΆ Αναγνώσταινα.
- Ξένος ήμουνα στα ξένα – βάϊ μωρέ βάϊ
κι όλο γύριζα – ΚυρΆ Αναγνώσταινα.
Κι όσα έχω καζαντίσει – βάϊ μωρέ βάϊ
όλα τα φέρα – ΚυρΆ Αναγνώσταινα.
- Ξένε πούησουν το χειμώνα – βάϊ μωρέ βάϊ
(ν) όπου κρύωνα – ΚυρΆ Αναγνώσταινα.
Κι ήρθες τώρα καλοκαίρι – βάϊ μωρέ βάϊ
που θερμαίνομαι – ΚυρΆ Αναγνώσταινα
που θερμαίνομαι μωρή
Καπετάν Βασιλική
που θερμαίνομαι μωρή
μΆ έχει η μάνα μΆ μοναχή.

από τη συλλογή του ΥΦΑΝΤΗ "ΠΩΓΩΝΙΣΙΟΣ ΓΑΜΟΣ" τούτο το τραγούδι της ξενιτιάς και, ειδιακότερα, της επιστροφής και της αναγνώρισης του ξενιτεμένου. παραλλαγή του έχει δισκογραφήσει ο πολυφωνικός όμιλος της Δερβιτσάνης. "ΑΠΕΙΡΟΣ", ΑΡΧΕΙΟ ΠΟΛΥΦΩΝΙΚΟΥ ΤΡΑΓΟΥΔΙΟΥ

ΑΠΕΙΡΟΣ
Admin

Αριθμός μηνυμάτων : 1023
Registration date : 07/11/2007

Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών

Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω

Απ: τραγούδια της ξενιτιάς

Δημοσίευση από ΑΠΕΙΡΟΣ Την / Το Κυρ 25 Ιαν 2009, 8:15 pm

ΑΛΗΣΜΟΝΩ ΚΑΙ ΧΑΙΡΟΜΑΙ


Αλησμονώ και χαίρομαι, θυμιούμαι και λυπιούμαι
θυμήθηκα την ξενιτιά και θέλω να πηγαίνω.
- Σήκου μάνα μΆ και ζύμωσε καθάριο παξιμάδι
να παρΆ ο γιος σΆ στη στράτα του στης ξενιτιάς το δρόμο.
Με πόνους βάνει το νερό, με δάκρυα το ζυμώνει
και με τΆ αναστενάγματα βάνει φωτιά στο φούρνο.
- ¶ργησε φούρνε να καείς και συ ψωμί να γένεις
για να διαβεί ο κυρατζής και ο γιος μου να Άπομείνει.

άλλη μια στιχουργικά παραλλαγή του εμβληματικού ηπειρώτικου πολυφωνικού τραγουδιού της ξενιτιάς που συναντάμε σε όλους τους τόπους της ηπειρώτικης πολυφωνίας σε διαφορετικά μελωδικά μοτίβα. από τη συλλογή του ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ ΓΙΑΝΓΚΑ

ΑΠΕΙΡΟΣ
Admin

Αριθμός μηνυμάτων : 1023
Registration date : 07/11/2007

Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών

Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω

Απ: τραγούδια της ξενιτιάς

Δημοσίευση από Admin Την / Το Τρι 27 Ιαν 2009, 7:57 pm

Η ΚΑΚΗ ΜΑΝΑ V.

Διώξε με, μάνα μΆ διώξε με, με ξύλα, με λιθάργια,
κι αν δεν σας πάω στη ξενιτιά να κάνω τριάντα χρόνους
για να μαλλιάσΆ τΆ αστήθι σου ρουτώντας τους διαβάτες·
- Διαβάτες, που διαβαίνετε, στρατιώτες, που περνάτε,
μην είδατε το γιόκα μου, τον πολυαγαπημένο;
- Εψές, προψές τον είδαμε στον άμμο γκυλισμένο,
μαύρα πουλιά τον έτρωγαν, και άσπρα χιλιδόνια·
- Φάτε, πουλάκια μΆ φάτε με, κάνετε και νισάφι
κι αφήστε μου το μάτι μου και το δεξί μου χέρι,
να γράψω μια πικρή γραφή, να τη στείλω στο σπίτι,
να τ(η)ν αναγνώθει η μάνα μου, να κλαίει η κουρυμάδια μου·
να τ(η)ν αναγνώθΆ η κουρυμαδιά, να κλαίει η αδερφή μου,
να τ(η)ν αναγνώθΆ η αδερφή, να κλαίνΆ η αξαδέρφες,
να τ(η)ν αναγνώθουν και αυτές να κλαίει η χώρα όλη.

"ΔΙΩΞΕ ΜΕ ΜΑΝΑ, ΔΙΩΞΕ ΜΕ" είναι γνωστό τούτο το τραγούδι στο μεγαλύτερο ελλαδικό χώρο σε διαφορετικές παραλλαγές του. κάποιες δισκογραφήθηκαν (πχ "ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ ΤΗΣ ΞΕΝΙΤΙΑΣ" της Δόμνας Σαμίου). η περιγραφή του βίαιου τέλους εντυπώνεται στους στίχους με τρόπο άμεσο, παραπέμποντας στη θεματική του θανάτου που διαπερνά πλήθος τραγουδιών με τέτοιες περιγραφές.
avatar
Admin
Admin

Αριθμός μηνυμάτων : 477
Registration date : 07/11/2007

Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών http://polyphonic.forumotion.com

Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω

Απ: τραγούδια της ξενιτιάς

Δημοσίευση από Admin Την / Το Τετ 04 Φεβ 2009, 10:33 pm

ΚΛΑΙΝΆ ΟΙ ΠΕΤΡΕΣ ΤΑ ΛΙΘΑΡΙΑ


ΚλαίνΆ οι πέτρες, τα λιθάρια,
κλαίνε τον καημό.
Έκλαιγα κι εγώ ο καημένος
τον ξεχωρισμό.
Πώς θα χωριστούμε, αγάπη,
ωχ, εμείς οι δυο.
Έλα μας, να φιληθούμε
τώρα το ταχιό,
γιατί εγώ, αγάπη, φεύγω,
θα ξενιτευτώ.
Πάω μακριά στα ξένα
μες στο Ροϊδοστό.
ΜωρΆ δε μου βαρούν τα ξένα
και τα μακρινά,
μου βαραίνουν της αγάπης
τα μηνύματα.

παραλλαγή του ηπειρώτικου πολυφωνικού της ξενιτιάς όπως περιέχεται στη συλλογή των ΦΩΤΙΟΥ/ΛΥΤΗ. το τραγούδι έχουμε καταγράψει πολλές φορές με δεροπολίτικους ομίλους ενώ στα Κτίσματα το τραγούδι παραλάσσεται στο γνωστότερο, πια, "Κλαίν' οι πέρδικες στα πλάγια". Η Ροϊδοστός του τραγουδιού είναι η Ραιδεστός της γεωγραφίας, τόπος ξενιτεμού πολλών Ηπειρωτών τον 19ο αιώνα. "ΑΠΕΙΡΟΣ", ΑΡΧΕΙΟ ΠΟΛΥΦΩΝΙΚΟΥ ΤΡΑΓΟΥΔΙΟΥ.
avatar
Admin
Admin

Αριθμός μηνυμάτων : 477
Registration date : 07/11/2007

Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών http://polyphonic.forumotion.com

Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω

Απ: τραγούδια της ξενιτιάς

Δημοσίευση από Admin Την / Το Τρι 10 Φεβ 2009, 12:51 am

ΑΝΟΙΞΕ ΘΛΙΒΕΡΗ ΚΑΡΔΙΑ


Τι να της κάνω της καρδιάς,
της παρά πικραμένης.
Φορές με κάνει και γελώ,
φορές κι αναστενάζω.
¶νοιξε, θλιβερή καρδιά,
και πικραμένα χείλη.
¶νοιξε πες μας τίποτε
και παρηγόρησέ μας.
Με τι να νΆ ανοίξω, να χαρώ,
είνΆ τα κλειδιά χαμένα.
Τα χέρια που κλείδωσαν
είναι ξενιτεμένα.
Παρακαλώ την Παναγιά
κι εύχομαι στον θεούλη,
να μου δανείσει τα κλειδιά
να μπω σε περιβόλι.
Να μάσω το βασιλικό
και το μακεδονήσι.
να στείλω της αγάπης μου
να μην μΆ αλησμονήσει.
Όταν θα στίψει η θάλασσα
και γίνει περιβόλι,
τότε κι εγώ θα σ΄ αρνηθώ και δε με ξαναβλέπεις.


από τη συλλογή του ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ "ΒΟΡΕΙΟΣ ΗΠΕΙΡΟΣ, ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ ΚΑΙ ΧΟΡΟΙ" τούτο το τραγούδι της ξενιτιάς. οι στίχοι του συντνατιούται με άλλα, διαφορετικά μεταξύ τους πολυφωνικά τραγούδια (πχ "Καρδιά με δεκαοκτώ κλειδιά"). όμορφοι στίχοι... "όταν θα στίψει η θάλασσα και γίνει περιβόλι, τότε κι εγώ θα σ'αρνηθώ και δε με ξαναβλέπεις"...
avatar
Admin
Admin

Αριθμός μηνυμάτων : 477
Registration date : 07/11/2007

Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών http://polyphonic.forumotion.com

Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω

Απ: τραγούδια της ξενιτιάς

Δημοσίευση από ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ Την / Το Παρ 13 Φεβ 2009, 1:49 pm

ΑΛΗΣΜΟΝΩ ΚΑΙ ΧΑΙΡΟΜΑΙ

Αλησμονώ και χαίρομαι, θυμούμαι και λυπούμαι.
Αχ! Θυμήθηκα την ξενιτιά και θέλω να πηγαίνω
θυμήθηκά την Παναγιά και θέλω να πηγαίνω.
Σήκου μάνα και ζύμωσε, καθάριο παξιμάδι.
Με δάκρυα πιάνει το νερό με δάκρυα το ζυμώνει,
με δάκρυα πιάνει το ψωμί, με δάκρυα το ζυμώνει.
Με βαριαναστενάγματα βάζει φωτιά στο φούρνο
άργισε φούρνε να καείς και συ ψωμί να γένεις
για να περάσει η συντροφιά και ο γιος μου να απομείνει.
Ανάθεμά σε κεραντζή να σκάσει τΆ άλογό σου,
για να περάσει η συντροφιά και ο γιος μου νΆ απομείνει.

Ένα από τα πλέον εμβληματικά ηπειρώτικα πολυφωνικά τραγούδια της ξενιτιάς όπως τραγουδήθηκε από όμιλο του ΔΟΛΟΥ Πωγωνίου σε ψηφιακό δίσκο που κυκλοφόρησε η Αδελφότητα του χωριού το 2007. Στο Δολό, σε αντίθεση με τα Κτίσματα, τραγουδιέται χωρίς προλόγισμα όλου του στίχου.

ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ

Αριθμός μηνυμάτων : 406
Registration date : 07/12/2007

Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών

Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω

Απ: τραγούδια της ξενιτιάς

Δημοσίευση από Admin Την / Το Σαβ 25 Απρ 2009, 9:29 pm

ΜΕ ΕΙΧΕΝ Η ΜΑΝΑ ΜΟΥ ΜΟΝΆ ΚΑΙ ΜΟΝΑΧΗ


ΜΆ είχεν η μάνα μου μόνΆ και μοναχή
και με πάντρεψε και μΆ αρραβώνιασε
παρά μακριά, μεσΆ στη Φραγκιά,
κΆ ηύρα πεθερά, φίδια με φτερά,
κΆ ηύρα πεθερό, μέλι ζάχαρη,
κι αντραδέρφια δυο, που να μην ντα είχα βρω·
το μικρότερο ήταν διαβολότερο·
όλο με σιούκονε τα μεσάνυχτα·
- Σιούκου, νύφη μου, νΆ ανάψεις τη φωτιά,
να πάγεις για νερό, νΆ αρθείς αχ το νερό,
να ζ(υ)μώσεις το ψωμί, να δώσεις το γλυκό».


φίδια με φτερά απαντούν στη Φραγκιά, σύμφωνα με το τραγούδι που συναντήσαμε στην παλαιότατη συλλογή του ΓΡΗΓΟΡΗ ΧΑΣΙΩΤΗ. ο μόνος που διασώζεται στην κριτική της κακοπαντρεμένης νύφης ο πεθερός που είναι "μέλι, ζάχαρη"-οι ρόλοι είναι, άλλωστε, καλά μοιρασμένοι...
avatar
Admin
Admin

Αριθμός μηνυμάτων : 477
Registration date : 07/11/2007

Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών http://polyphonic.forumotion.com

Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω

Απ: τραγούδια της ξενιτιάς

Δημοσίευση από Admin Την / Το Κυρ 28 Ιουν 2009, 2:25 pm

ΕΝΑ ΠΟΥΛΙ ΘΑΛΑΣΣΙΝΟ

Ένα πουλί θαλασσινό, αη μωρέ γραμματικέ,
κι ένα πουλί βουνίσιο, γραμματικέ κι αφέντη.
Μαλώνει το θαλασσινό, αη μωρέ γραμματικέ,
μαλώνει το βουνίσιο, γραμματικέ κι αφέντη.
-Φεύγα, σύρε στον τόπο σου, αη μωρέ γραμματικέ,
στον τόπο τον δικό σου, γραμματικέ κι αφέντη.
-Μη με μαλώνεις, σταυραϊτέ, αη μωρέ γραμματικέ
και μη με παραπαίρνεις, γραμματικέ κι αφέντη.
Να κάτσω Μάη και θεριστή, αη μωρέ γραμματικέ,
κι όλον τον Αλωνάρη, γραμματικέ κι αφέντη.
Να κάτσω και τον Αύγουστο, αη μωρέ γραμματικέ.
Στις δυο του χινοπώρου, γραμματικέ κι αφέντη,
Φεύγω, πάω στον τόπο μου, αη μωρέ γραμματικέ,
στον τόπο το δικό μου, γραμματικέ κι αφέντη.

Τραγούδι από τη συλλογή του ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ, Βρειοηπειρώτη δασκάλου. Ξεκινά όπως το γνωστότερο τραγούδι για το θάνατο του Μάρκου Μπότσαρη. Με τον τρόπο αυτό ξεκινούν πολλά τραγούδια, ξεκινώντας την αφήγησή τους από "ένα πουλί θαλασσινό κι ένα πουλί βουνίσιο". Στο τραγούδι αυτό υπάρχουν πληροφορίες για την εποχιακή μετανάστευση που ήταν ιδιαίτερα διαδεδομένη σε μέρη όπως η Ήπειρος παλαιότερα. Μεταγραφή από το ΑΡΧΕΙΟ ΠΟΛΥΦΩΝΙΚΟΥ ΤΡΑΓΟΥΔΙΟΥ της ΜΚΟ "ΑΠΕΙΡΟΣ"
avatar
Admin
Admin

Αριθμός μηνυμάτων : 477
Registration date : 07/11/2007

Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών http://polyphonic.forumotion.com

Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω

Απ: τραγούδια της ξενιτιάς

Δημοσίευση από ΑΠΕΙΡΟΣ Την / Το Κυρ 28 Ιουν 2009, 10:29 pm

ΧΑΡΙΤΩΜΕΝΗ ΣΥΝΤΡΟΦΙΑ (Πολυφωνικό)

Χαριτωμένη συντροφιά μου λέει να τραγουδήσω,
να πω τραγούδια θλιβερά και παραπονεμένα,
κι εγώ τους λέω: - Δεν μπορώ, τραγούδια δε τα ξέρω.
Βαστάξτε με να σηκωθώ και βάλτε με να κάτσω,
τα ποδαράκια με πονούν, τα γόνατα με σφάζουν,
μΆ επήραν τα γεράματα, άσπρισαν τα μαλλιά μου.
Και τώρα για τους φίλους μου, για τους αγαπημένους,
θα πω τραγούδια θλιβερά και παραπονεμένα.
Η ξενιτιά κι η (γι)ορφανιά, η πίκρα κι η αγάπη,
τα τέσσερα τα ζύγιασαν, βαρύτερα είνΆ τα ξένα.
Πάνουν ανύπαντρα παιδιά κι έρχονται γερασμένα.


κι αφού πιάσαμε τα γνωστά τραγούδια να και μια εκδοχή της "ΧΑΡΙΤΩΜΕΝΗΣ ΣΥΝΤΡΟΦΙΑΣ" όπως περιέχεται στη συλλογή του ΧΡΗΣΤΟΥ ΜΑΤΣΙΑ "ΠΩΓΩΝΙ, ΔΕΡΟΠΟΛΗ ΗΘΗ ΚΙ ΕΘΙΜΑ". Ο συγγραφέας δείχνει να σέβεται την προφορικότητα του είδους δίχως να προχωρά σε λειάνσεις της γλώσσας στο τραγούδι αυτό.

ΑΠΕΙΡΟΣ
Admin

Αριθμός μηνυμάτων : 1023
Registration date : 07/11/2007

Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών

Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω

Σελίδα 3 από 4 Επιστροφή  1, 2, 3, 4  Επόμενο

Επιστροφή στην κορυφή


 
Δικαιώματα σας στην κατηγορία αυτή
Δεν μπορείτε να απαντήσετε στα Θέματα αυτής της Δ.Συζήτησης