τραγούδια του θανάτου και μοιρολόγια

Σελίδα 1 από 2 1, 2  Επόμενο

Επισκόπηση προηγούμενης Θ.Ενότητας Επισκόπηση επόμενης Θ.Ενότητας Πήγαινε κάτω

τραγούδια του θανάτου και μοιρολόγια

Δημοσίευση από ΑΠΕΙΡΟΣ Την / Το Πεμ 26 Ιουν 2008, 12:09 pm

ο θάνατος αποτελεί μια κεντρική θεματική αναφορά στο τραγούδι της Ηπείρου και, ιδιαίτερα, στο πολυφωνικό τραγούδι. εδώ θα δημοσιεύονται τραγούδια όπου σμίγουν άλλοτε έρωτας και θάνατος, άλλοτε Ιστορία και θάνατος, άλλοτε μισεμός και θάνατος...


ΤΑ ΕΝΝΙΑ ΠΑΙΔΙΑ

Ένας κάλος ? καλός γονής, ένας καλός πατέρας,
οπούχε τους εννιά (ν)ν υγιούς και τις εννιά νυφάδες
είχε την Εύδω μοναχή, μοναχοθυγατέρα.
Την Εύδω την εγύρεψαν πολύ μακριά στα ξένα.
- Κώστα μΆ ποιος πάνΆ ποιος έρχεται και ποιος θα μου τη φέρει
(είπε η μαυρομάνα),
- (ν) Εγώ πάνω και έρχομαι κι εγώ κι εγώ θα σου την φέρω,
πέντε βολές την ¶νοιξη και πέντε το χειμώνα.
ΈμπήκΆ ένα θανατικό και μια κακιά πανούκλα
και παίρνει τους εννιά (ν) υγιούς και τις οχτώ νυφάδες
κι ΅πομεινΆ η Εύδω μονάχή, πολύ μακρία στα ξένα...
- Κώστα μΆ νάχεις τΆ ανάθεμα, νάχεις τΆ ανάθεμά μου
που μόδωκες την Ευδοκία πολύ μακρια στα ξένα.
- Κώστα μΆ τι λέει η μάνα μας: ακούς πως ψοφολογάει;
Να γένΆ η γης μαύρΆ άλογο, να πάει ο Κώστας μόνος
να πάει να φέρει την Εύδω μας.
Κι ο Κώσταντας την άκουσε και κίνησε να πάει.
Στο δρόμο, όπου πήγαινε, στο δρόμο που πηγαίνει:
- Κύργιε μΆ να βρω την Ευδοκία, Κύργιε μΆ να βρω την Εύδω,
σαράντα γύρους ο χορός κι Εύδω μεσΆ την μέση.
Όπως επαρακάλεσε, το είπε και την ήβρε.
Πάησαν και φιλήθηκαν πίσω στον ¶γιο Δήμο.
- Κώστα μΆ αν έρθεις για καλό, ναρθώ εκεί που είμουν.
Κώστα μΆ κι αν έρθες για κακό, να πάω να βάλΆ τα μαύρα.
Κώστα μΆ, κάτΆ είσαι κίτερος, μυρίζεις χωματίλες.
- Εγώ, Εύδω μΆ είμαι καλά, εγώ είμαι παλικάρι.
¶ιντε, Ευδοκία, να παμΆ εμείς...
Στο δρόμο, οπού πήγαιναν, στο δρόμο, που πηγαίνουν
Πουλάκι πάησε κι έκατσε από δεξιά καμάρα.
- Κώστα μΆ το λέει το πουλί , τι λέει το χελιδόνι;
- ¶ιντε, Ευδοκία, να πάμε εμείς, πουλάκι είνΆ κι λαλλαει
¶ιντε, Ευδοκία μου πήγαινε κι εγώ θα να γυρίσω,
το καλαμάρι αστόχησα πίσω στον ¶γιο Δήμο...
Η Εύδω πάεναι μοναχή μοναχοθυγατέρα.
Η μάνα την αγνάντεψε (ν) από το παραθύρι.
βήκε και την καϊτέρεσε στη σκάλα και στην πόρτα.
- Ω Ευδοκία μΆ ποιός σΆ έφερε και ποιος θα μου σε πάρει;
- ΕμένΆ ο Κώστας μΆ έφερε, ο Κώστας θα με πάρει.
- Εμένα ο Κώστας πέθανε, ο Κώστας πεθαμένος,
Τρείς μήνες έχΆ ο Κώσταντας και πέντε έχουν τΆ άλλα.
Γύρισαν κι αγκαλιαστήκανε κι έσκασαν κι οι δυο αντάμα.

Από τη συλλογή του ΥΦΑΝΤΗ, μεταγραφή "ΑΠΕΙΡΟΣ", ΑΡΧΕΙΟ ΠΟΛΥΦΩΝΙΚΟΥ ΤΡΑΓΟΥΔΙΟΥ

ΑΠΕΙΡΟΣ
Admin

Αριθμός μηνυμάτων : 1023
Registration date : 07/11/2007

Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών

Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω

Απ: τραγούδια του θανάτου και μοιρολόγια

Δημοσίευση από ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ Την / Το Κυρ 29 Ιουν 2008, 3:25 pm

Ο ΚΑΗΜΟΣ ΤΗΣ ΜΟΝΑΞΙΑΣ


Με βλέπεις μάνα μΆ που γελώ και λες δεν έχω ντέρτι;
Το ντέρτι που ΄χω στην καρδιά, το βάσανο στα χείλη,
δεν έχω τίνος να το πω και να το μολοήσω.
Να σας το πω ψηλά βουνά, φοβάμαι μη ραΐστε
να σας το ειπώ ψηλά κλαριά, φοβάμαι δε θΆ ανθίστε,
να σας το ειπώ βρυσούλες μου, φοβάμαι μη στερέψτε
να το ειπώ της μάνας μου και κείν ΅ είνΆ πεθαμένη,
να το ειπώ στΆ αδέλφια μου, είνΆ μακριά στα ξένα.
Βαρέθηκα τούτΆ τη ζωή, δε θέλω πια να ζήσω,
θα πάρω δίπλα τα βουνά, νΆ αδικοθανατήσω.


Δεν πρόκειται για τραγούδι για το θάνατο ούτε για μοιρολόι αλλά για τραγούδι με τη σκέψη του εθελούσιου θανάτου. Από τη συλλογή των ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΦΩΤΙΟΥ, ΝΙΚΟΥ ΛΥΤΗ "ΔΗΜΟΤΙΚΑ ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ ΑΠΟ ΤΗ ΒΟΡΕΙΟ ΗΠΕΙΡΟ", μεταγραφή ΑΡΧΕΙΟ ΠΟΛΥΦΩΝΙΚΟΥ ΤΡΑΓΟΥΔΙΟΥ

ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ

Αριθμός μηνυμάτων : 406
Registration date : 07/12/2007

Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών

Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω

Απ: τραγούδια του θανάτου και μοιρολόγια

Δημοσίευση από ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ Την / Το Πεμ 03 Ιουλ 2008, 4:09 pm

΅ΚΕΙ ΠΟΥ ΘΑ ΠΑΣ ΚΑΡΔΟΥΛΑ ΜΟΥ


΅Κει που θα πας καρδούλα μου, στη σκάλα που θΆ ανέβεις,
Θα βγουν οι νιοι, θα βγουν οι νιες, θα βγουν τα παλικάρια
Να σε δεχτούν και να σε ιδούν, να πιάκουν τΆ άλογό σου,
Κι ο μαύρος καμαρώνοντας θα σειέται, θα λυγιέται.
Κι αν σε ρωτήσουν, γιόκα μου, κι αν θα σου ειπούν, παιδί μου,
«Σαν τι μαντάτα ήφερες απΆ τον Απάνω κόσμο;»
Πες τους οι μάνες φλίβονται για τα καψοπαίδια τους,
Που τάφαγεν η μαύρη γης και τΆ άραχνο το χώμα.

Ηπειρώτικο μοιρολόι από την περιοχή της Κόνιτσας και τη συλλογή του ΡΕΜΠΕΛΗ σε ψηφιακή μεταγραφή από την "ΑΠΕΙΡΟ" στο πλαίσιο του προγραμματος "ΑΡΧΕΙΟ ΠΟΛΥΦΩΝΙΚΟΥ ΤΡΑΓΟΥΔΙΟΥ"

ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ

Αριθμός μηνυμάτων : 406
Registration date : 07/12/2007

Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών

Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω

Απ: τραγούδια του θανάτου και μοιρολόγια

Δημοσίευση από ΑΠΕΙΡΟΣ Την / Το Παρ 04 Ιουλ 2008, 6:13 pm

ΛΕΒΕΝΤΗΣ ΕΡΟΒΟΛΑΓΕ

Λεβέντης εροβόλαγε από ψηλή ραχούλα,
σέρνει το φέσι του στραβά και τον τσαμπά κλωσμένο
κι ο Χάρος τον αγνάντευε από ψηλή ραχούλα·
καρτερεί πάει και τόβαλε ΅ς ένα στενό σοκάκι.
- Καλή μερά σου, Χάρε μου.
- Καλώς τον το λεβέντη·
λεβέντη πούθεν έρχεσαι και πούθε κατεβαίνεις;
- Από τα πράτα έρχουμε, στο σπίτι μου παγαίνω,
πάνω να πάρω το ψωμί και πίσω να γυρίσω,
άφ(η)κα το λύκο πιστικό, το σκύλο τυροκόμο.
- Εμένα μΆ έστειλε ο Θεός ψυχή για να σου πάρω.
- Δίχως ανάγκη κι αρρώστια ψύχη εγώ δεν σΆ δίνω·
άιντε μας να παλέψουμε σε μαρμαρένιο αλώνι.
Σαν πάησαν και αγκαλιάστηκαν αχ το πωρνΆ ως το βράδυ
κΆ εκεί στο γύρ(ι)σμα του ήλιου που τρέμει να βασιλέψει,
΅κούγουν το νιο που βούγγιζε βαριά κι αναστενάζει·
- ¶φσε με, Χάρε μΆ άφσε με, πέντΆ εξΆ ακόμα μήνες,
τΆ έχω γυναίκα παρά νια, κρίμα για να χηρέψει·
έχω και τα παιδιά μικρά, στο δάσκαλο παγαίνουν,
έχω και τη μανούλα μου στο στρώμα που κοιμάται.


"ΤΟΥ ΧΑΡΟΥ" τιτλοφορεί την ενότητα των σχετικών τραγουδιών ο ΓΡΗΓΟΡΗΣ ΧΑΣΙΩΤΗΣ στην έκδοσή του με τα Ηπειρώτικα Τραγούδια. Μεταγραφή ΛΟυκάς Μάκος, ΑΡΧΕΙΟ ΠΟΛΥΦΩΝΙΚΟΥ ΤΡΑΓΟΥΔΙΟΥ, "ΑΠΕΙΡΟΣ"

ΑΠΕΙΡΟΣ
Admin

Αριθμός μηνυμάτων : 1023
Registration date : 07/11/2007

Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών

Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω

Απ: τραγούδια του θανάτου και μοιρολόγια

Δημοσίευση από ΑΠΕΙΡΟΣ Την / Το Τρι 08 Ιουλ 2008, 8:19 pm

ΕΙΣ ΝΕΟΝ ΣΥΖΥΓΟΝ (Παρακαλώ σε, χάρε μου)


Παρακαλώ σε, χάρε μου, και διπλοπροσκυνώ σε,
τον νιον αυτόν που κάλεσες μη τον παρακρατήσεις,
τι έχει γυναίκα παρά νια και χήρα δεν της πρέπει·
να περπατήσει γλήγορα της λεν γυρεύει άντρα,
να περπατεί σιγαλινά της λένε καμαρώνει·
κΆ έχει και τρυφερό παιδί, παιδί ΅ς τη σαρμανίτσα.
- Εγώ δεν είμΆ η μάνα του, δεν είμΆ η αδερφή του,
εγώ είμΆ ο γιος της μαύρης γης, τς αραχνιασμένης πέτρας,
και τρώγω νιους, και τρώγω νιες, και τρώγω παλικάρια,
τρώγω νυφάδες με φλωριά, νιόγαμπρους με στεφάνια·
σαράντα μέρες τον κρατώ τον πεθαμένΆ ακέριον,
κι απΆ τες σαράντα κΆ ύστερα αρμούς αρμούς χωρίζει.


Από τη συλλογή του ΑΡΑΒΑΝΤΙΝΟΥ σε μεταγραφή στην ψηφιακή βιβλιοθήκη της ΜΚΟ "ΑΠΕΙΡΟΣ". Ο συλλέκτης προτάσει σε κάθε τραγούδι τίτλο δικής του έμπνευσης...

ΑΠΕΙΡΟΣ
Admin

Αριθμός μηνυμάτων : 1023
Registration date : 07/11/2007

Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών

Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω

Απ: τραγούδια του θανάτου και μοιρολόγια

Δημοσίευση από ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ Την / Το Παρ 11 Ιουλ 2008, 1:08 am

ΕΙΣ ΥΙΟΝ (2ο)

Εσύ, παιδί μΆ εκίνησες να πας ΅ς τον κάτου κόσμο,
κι αφήνεις τη μανούλα σου πικρή, χαροκαμένη·
παιδάκι μου, τον πόνο σου, που να τον απιθώσω,
που κι αν τον ρίξω τρίστρατα, τον παίρνουν οι διαβάτες,
κι αν τον αφήσω ΅ς τα κλαριά, τον παίρνουν οι διαβάτες,
κι αν τον αφήσω ΅ς τα κλαριά, τον παίρνουν τα πουλάκια·
που να βαλθούν τα δάκρυα μου για τον ξεχωρισμό σου;
Αν πέσουνε ΅ς τη μαύρη γης, χορτάρι δεν φυτρώνει,
αν πέσουν ΅ς τον ποταμό, ο ποταμός θα στύψει,
αν πέσουν ΅ς τη θάλασσα, πνίγονται τα καράβια,
κι αν τα σφαλίσω ΅ς την καρδιά γλήγορα σΆ ανταμώνω.

Mε τη γνώριμη συνήθεια του να επινοεί δικό του τίτλο ο ΑΡΑΒΑΝΤΙΝΟΣ για τα τραγούδια της συλλογής του. Με μέτρο πάντα στην επινόηση, δίχως παραχωρήσεις στον οίστρο της έμπνευσης. Πάλι καλά...

ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ

Αριθμός μηνυμάτων : 406
Registration date : 07/12/2007

Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών

Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω

Απ: τραγούδια του θανάτου και μοιρολόγια

Δημοσίευση από ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ Την / Το Δευ 14 Ιουλ 2008, 3:36 pm

ΑΛΑΦΙΝΑ ΚΆ ΗΛΙΟΣ

- Κλάψε με, μάνα, κλάψε με τη νύχτα με φεγγάρι
και την αυγούλα με δροσιά, όσο να φέξει ο ήλιος,
να Άρτουν τΆ αλάφια απΆ τα βουνά, να σε παρηγορήσουν.
Όλα τα λάφια βγήκανε, κι όλα δροσολιογιούνται,
και μια αλαφίνα ταπεινή δεν πάει κοντά με τΆ άλλα.
Όλο τΆ απόσκια περπατεί κι αντίζερβα κοιμάται,
κι όθΆ εύρει γάτγαρο νέρο, θολώνει και το πίνει.

Κι ο ήλιος την αγνάντεψεν από ξερό κλαράκι:
- Μώρη Άλαφίνα ταπεινή, δεν πας κοντά με τΆ άλλα,
μόνο στΆ απόπσκια περπατείς, κι αντίζερβα κοιμάσαι;
- Ήλιε, ποτέ με ρώτησες, που με ρωτάς και τώρα;
Δώδεκα χρόνους έκαμα που λάφι δεν ηξεύρω,
κι από τους δώδεκα κι ομπρός εγέννησα μοσκάρι.
Ολονυχτίς το έκρυβα μέσα στους κάτω λόγγους,
κι ολημερίς το έβοσκα μέσα στις περιβόλες,
και κυνηγός εφύλαξε, ρίχνει και το σκοτώνει,
κι εμένα δεν εσκότωσε, πάρει το μοσκοπούλι.

Στα μοιρολόγιαζ ταξινομεί το τραγούδι αυτό ο ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΓΙΑΓΚΑΣ στη συλλογή του, παραπέμποντας με αναφορά του και σε παραλλαγή του ίδιου τραγουδιού σε συλλογή του Fauriel. "ΑΠΕΙΡΟΣ", ΑΡΧΕΙΟ ΠΟΛΥΦΩΝΙΚΟΥ ΤΡΑΓΟΥΔΙΟΥ

ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ

Αριθμός μηνυμάτων : 406
Registration date : 07/12/2007

Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών

Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω

Απ: τραγούδια του θανάτου και μοιρολόγια

Δημοσίευση από ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ Την / Το Σαβ 19 Ιουλ 2008, 4:23 pm

ΕΙΣ ΥΙΟΝ ΑΡΤΙ ΘΑΝΟΝΤΑ


ΜΆ έμασε, γιε μΆ ο πόνος σου, μΆ έπνιξε ο καημός!
- ΣΆ έμασε, μάνα, ο πόνος μου, σΆ έπνιξεν ο καημός μου;
εσύ τη στράτα ξέρεις την, το μνήμα μΆ το γνωρίζεις,
κάμε τα χέρια σου τσαπιά, την πλάκα παραπέρα,
και τράβα το μαντήλι μου από το πρόσωπό μου,
κι αν μΆ εβρείς ασπροκόκκινον, σκύψε κι αγκάλιασέ με·
Στες τρεις πήρα κι αράχνιασα, εις τες εννιά μυρίζω,
κι απΆ τες σαράντα κΆ ύστερα αρμούς αρμούς χωρίζω.

Με στίχους που κάποιοι απαντούν σε ευρύτερα διαδεδομένα ηπειρώτικα μοιρολόγια. Από τη συλλογή του ΑΡΑΒΑΝΤΙΝΟΥ. ΑΡΧΕΙΟ ΠΟΛΥΦΩΝΙΚΟΥ ΤΡΑΓΟΥΔΙΟΥ, "ΑΠΕΙΡΟΣ".

ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ

Αριθμός μηνυμάτων : 406
Registration date : 07/12/2007

Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών

Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω

Απ: τραγούδια του θανάτου και μοιρολόγια

Δημοσίευση από ΑΠΕΙΡΟΣ Την / Το Τρι 22 Ιουλ 2008, 11:36 pm

ΤΗΣ ΝΥΦΗΣ, ΠΟΥ ΠΕΘΑΝΕ
(Σήκου Μαρούλα μΆ από τη Μαύρη Γης)

Σήκου Μαρούλα μΆ από τη Μαύρη Γης
κι από το μαύρο χώμα,
σήκου και ντύσου, ψυχή μΆ κι άλλαξε
και βάλε τα καλά σου,
ρίξε το χώμα από τη μια μεριά,
την πλάκα από την άλλη
σήκου να ιδείς το ψίκι που Άρχεται,
έρχονται να σε πάρουν,
- Με τι χέρια, μωρέ να σηκωθώ,
και πόδια να πατήσω;
- Κάνε τα χέρια σου, Γιόλα μΆ τσαπιά,
τις απαλάμες φτυάρια.
- Σήκου ζυγώσαν οι συμπεθέροι,
να σΆ ευρούν στολισμένη,
νύφη για να σε πάρουνε, Μαρούλα μου,
φλωρί μαργαριτάρι,
- Ποιος απΆ τον άλλον κόσμον εγύρισε,
κι εγώ για να γυρίσω;
Έχω κι άλλη αδελφούλα, πιο μικρότερη,
πιάστε και ντύστε κείνη,
και κείνη ας γένει νύφη, μανούλα μου!

Μοιρολόι από τη συλλογή του ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ ΓΙΑΝΓΚΑ. Μεταγραφή Λουκάς Μάκος, ΑΡΧΕΙΟ ΠΟΛΥΦΩΝΙΚΟΥ ΤΡΑΓΟΥΔΙΟΥ, "ΑΠΕΙΡΟΣ"

ΑΠΕΙΡΟΣ
Admin

Αριθμός μηνυμάτων : 1023
Registration date : 07/11/2007

Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών

Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω

Απ: τραγούδια του θανάτου και μοιρολόγια

Δημοσίευση από ΑΠΕΙΡΟΣ Την / Το Σαβ 20 Σεπ 2008, 9:19 pm

η "ΜΑΡΓΙΟΛΑ" στην παραλλαγή της που συμπεριέλαβε στη συλλογή του ο πρεσβύτερος ΧΡΗΣΤΟΣ ΜΑΤΣΙΑΣ από τα Κτίσματα Πωγωνίου "ΠΩΓΩΝΙ ΚΑΙ ΔΕΡΟΠΟΛΗ, ΗΘΗ ΚΙ ΕΘΙΜΑ" (εκδόσεις ΔΩΔΩΝΗ). ένα από τα γνωστότερα και πιο πολυτραγουδισμένα ηπειρώτικα μοιρολόγια (μυργιολόγια)


ΜΑΡΓΙΟΛΩ ΜΆ (Μοιρολόϊ)

- Σήκου, Μαργιόλω μΆ απΆ τη γη
κι από το μαύρο χώμα, λέει χώμα,
Μαργιόλω μΆ, ψυχή, καρδούλα μου.

- ΩρΆ, με τι ποδάρια η μαύρη να σΆκωθώ,
και χέρια νΆ ακουμπήσω λέει, να ΅κουμπήσω;
Μαργιόλω μΆ, ψυχή, καρδούλα μου.

- ΩρΆ φτιάσε τα νύχια σου τσαπιά,
τις απαλάμες φτυάρια λέει φτυάρια
Μαργιόλω μΆ, ψυχή, καρδούλα μου.
Ρίξε το χώμα σΆ απΆ δεξιά
τις πλάκες λέει πιο πέρα, πέρα,
Μαργιόλω μΆ, ψυχή, καρδούλα μου.
Κι απΆ τη ζερβιά τη μεριά, τη μεριά,
κάνε παραθύρι, λέει παραθύρι
Μαργιόλω μΆ, ψυχή, καρδούλα μου.
Να μπαίνει ο ήλιος του Μαγιού, λέει, Μαγιού,
ΤΆ Αυγούστου το φεγγάρι, λέει, φεγγάρι
Μαργιόλω μΆ, ψυχή, καρδούλα μου.
Να μπαίνουν τα πουλιά, λέει, πουλιά,
να φτιάχνουν τις φωλιές τους, λέει, φωλιές τους
Μαργιόλω μΆ, ψυχή, καρδούλα μου.

ΑΠΕΙΡΟΣ
Admin

Αριθμός μηνυμάτων : 1023
Registration date : 07/11/2007

Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών

Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω

Απ: τραγούδια του θανάτου και μοιρολόγια

Δημοσίευση από ΑΠΕΙΡΟΣ Την / Το Τρι 23 Σεπ 2008, 10:12 pm

τραγούδι που μας έβαλε σε δίλημμα στην ταξινόμησή του, τραγούδι τού έρωτα και του θανάτου. για την ακρίβεια του έρωτα με ...ηπειρώτικο τρόπο όπου τα όρια είναι δυσδιάκριτα. από τη συλλογή του ΓΡΗΓΟΡΗ ΚΑΤΣΑΛΙΔΑ "ΔΗΜΟΤΙΚΑ ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ ΑΠΟ ΤΗ ΒΟΡΕΙΟ ΗΠΕΙΡΟΥ" (εκδόσεις Gutenberg) που δείχνει να φιλοδοξεί να αποτελέσει μια σύνοψη και μεγάλου μέρους της παλαιότερης βιβλιογραφίας. τόπος προέλευσης αναφέρεται το Πωγώνι. μεταγραφή "ΑΠΕΙΡΟΣ", ΑΡΧΕΙΟ ΠΟΛΥΦΩΝΙΚΟΥ ΤΡΑΓΟΥΔΙΟΥ, 2008

Ο ΚΩΣΤΑΝΤΑΣ ΚΙ Ο ΓΙΑΝΝΑΡΟΣ (1η παραλλαγή)
(χορευτικό στα δύο ή στα τρία)

(ν)Ο Κώσταντας κι ο Γιάνναρος κι ο μικρό- Κωνσταντίνος,
κι ο μικρό- Κωνσταντίνος.
(ν)Ο Κώστας πάει στο σκολειό κι ο Γιάννος στο κυνήγι,
κι ο Γιάννος στο κυνήγι.
Το καλαμάρι ξέχασε, γυρίζει να το πάρει,
γυρίζει να το πάρει.
Βρίσκει τη μάνα ποΆ ΅παιζε μαζί με τους λεβέντες,
μαζί με τους λεβέντες.
- Τι κάνΆς αυτού, μανούλα μου, τι κάνΆς αυτού, μάνα μου,
τι κάνΆς αυτού, μάνα μου.
Το βράδυ θα ΅ρθει ο Γιάνναρος, κι αν δεν το μαρτυρήσω,
κι αν δεν το μαρτυρήσω.
Στην αγκαλιά τον άρπαξε, σαν το κατσίκΆ τον σφάζει,
σαν το κατσίκΆ τον σφάζει,
και στο τεψί τον έβαλε και στο τεψί τον βάνει,
και στο τεψί τον βάνει,
και στο φούρνο τον έψησε και στο φούρνο το ψένει,
και στο φούρνο το ψένει.
Νάτος, κι ο Γιάννος ποΆ ΅ρχεται στον κάμπο καβαλάρης,
στον κάμπο καβαλάρης,
φέρνει τα λάφια ΅πο μπροστά, τΆ αρκούδια ριζωμένα,
τΆ αρκούδια ριζωμένα,
φέρνει κι ένΆ αραπόπουλο να παίξει ο Κωνσταντίνος,
να παίξει ο Κωνσταντίνος.
Στην πόρτα όταν έμπαινε, στην πόρτα όταν μπήκε,
στην πόρτα όταν μπήκε,
βήκε και τον καϊτέρεσε με το λουρί στο χέρι
με το λουρί στο χέρι.
(ν)Ο Γιάνναρος κατέβηκε και το ΅βαλε να φάει,
και το ΅βαλε να φάει.
Το ΅βαλε και τΆ απόθηκε του Γιάννου το κεφάλι,
του Γιάννου το κεφάλι.
Και το κεφάλι (ν)έκρινε και το κεφάλι κρένει,
και το κεφάλι κρένει:
- Αν είσαι Τούρκος, φάε με, Ρωμιός σπατάλησέ με,
Ρωμιός σπατάλησέ με,
κι αν είσαι κι ο πατέρας μου, κάτσε και φίλησέ με,
κάτσε και φίλησέ με.

ΑΠΕΙΡΟΣ
Admin

Αριθμός μηνυμάτων : 1023
Registration date : 07/11/2007

Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών

Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω

Απ: τραγούδια του θανάτου και μοιρολόγια

Δημοσίευση από Admin Την / Το Τετ 24 Σεπ 2008, 8:37 pm

από τη συλλογή του ΧΑΣΙΩΤΗ ένα χαροντικό μοιρολόι για τους γάμους του γιού του Χάροντα! ο τίτλος ανήκει στο συλλέκτη και συγγραφέα μιας απο τις παλαιότερες συλλογές ηπειρώτικου δημοτικού τραγουδιού


ΧΑΡΟΣ ΚΑΙ ΧΗΡΑΣ ΥΙΟΣ


Βγήκε ο ήλιος μαλακός, μαύρος, και πεισμωμένος,
μήνα με τΆ άστρα μάλωνε, μήνα με το φεγγάρι,
μήνα με τον Αυγερινό, πούνε σιμά στημ Πούλια;
Ουδέ με τΆ άστρα μάλωνε, ν ουδέ με το φεγγάρι,
κι ουδέ με τον Αυγερινό, πούνε σιμά στημ Πούλια,
ο Χάρος κάνει τη χαρά, παντρεύει τον υγιό του,
σφάζει παιδιά αντίς για αρνιά, νυφάδες για κριάρια,
παίρνει της χήρας τόνε γιο κι άλλονε γιο δεν έχει,
κΆ η χήρα πανΆ από κοντά, κοντά μοιριολογόντας,
άφστο μου Χάρεμ άφστο μου, και σου το ξαγοράζω,
τι τόχω η μαύρη μοναχό κι άλλονε γιο δεν έχω·
τάζω της γης μαλάματα, πύργους μαργαριτάρι,
κΆ η γης τα ζώνεται σπαθί και τα φορεί ντουφέκι,
για τα καλά που χαίρεται μανούσια και λουλούδια.
avatar
Admin
Admin

Αριθμός μηνυμάτων : 477
Registration date : 07/11/2007

Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών http://polyphonic.forumotion.com

Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω

Απ: τραγούδια του θανάτου και μοιρολόγια

Δημοσίευση από Admin Την / Το Σαβ 27 Σεπ 2008, 4:52 pm

από τα "ΗΠΕΙΡΩΤΙΚΑ ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ" του ΑΡΑΒΑΝΤΙΝΟΥ τραγούδι που μοιάζει με μοιρολόι. μεταγραφή στην ψηφιακή βιβλιοθήκη της "ΑΠΕΙΡΟΥ"

ΕΙΣ ΘΥΓΑΤΕΡΑ (Μήνα είσαι, κόρη μου, μικρή)


Μήνα είσαι, κόρη μου, μικρή, νάχεις και μικρόν πόνο;
Ήσουν καλή απΆ τες καλές κι από τες διαλεγμένες,
ήσουν ΅ς το σπιτάκι σου στύλος μαλαματένιος,
και ΅ς το γλυκό τΆ αϊτέρι σου καράβι αρματωμένο,
ήσουνε ΅ς τα παιδάκια σου Μάης με τα λουλούδια,
ήσουν και ΅ς τη μανούλα σου κασέλα κλειδωμένη,
ήσουν τιμή της γειτονιάς και του χαμού καμάρι.
avatar
Admin
Admin

Αριθμός μηνυμάτων : 477
Registration date : 07/11/2007

Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών http://polyphonic.forumotion.com

Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω

Απ: τραγούδια του θανάτου και μοιρολόγια

Δημοσίευση από Admin Την / Το Πεμ 02 Οκτ 2008, 1:06 am

τραγούδι για το χαμό δύο παιδιών, διαδεδομένο από την Ήπειρο ως τη θράκη όπου το δισκογράφησε ο ΧΡΟΝΗΣ ΑΗΔΟΝΙΔΗΣ. εδώ μια ηπειρώτικη παραλλαγή του από τη βιβλίο του δάσκαλου ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ "ΒΟΡΕΙΟΣ ΗΠΕΙΡΟΣ, ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ ΚΑΙ ΧΟΡΟΙ", εκδόσεις ΤΡΟΧΑΛΙΑ. τραγουδιέται υπέροχα πολυφωνικά. μεταγραφή ΑΠΤ, ¶ΠΕΙΡΟΣ

ΜΙΑ ΣΥΝΝΕΦΙΑΣΜΕΝΗ ΜΕΡΑ

Μια συννεφιασμένη μέρα
και μια σκοτεινή βραδιά,
Μας βούλιαξε μια βαρκούλα,
μας πνιγήκαν δυο παιδιά.
Μας πνίγηκε κι ο Νίκος
που ΅ταν ο μοναχογιός.
Κόκκινη ήταν η βαρκούλα
κι άσπρος ήταν ο γιαλός.
ΤΆ άκουσε η μάνα του Νίκου,
τάζει λίρες εκατό,
Για να βγάλουνε το Νίκο,
ζωντανό απΆ το γιαλό.
Θάλασσα δεν τρώει λίρες,
θάλασσα δεν τρώει φλωριά,
τρώει νιους και παλικάρια,
των μανάδων τα παιδιά…
avatar
Admin
Admin

Αριθμός μηνυμάτων : 477
Registration date : 07/11/2007

Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών http://polyphonic.forumotion.com

Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω

Απ: τραγούδια του θανάτου και μοιρολόγια

Δημοσίευση από Admin Την / Το Σαβ 18 Οκτ 2008, 7:58 pm

όχι ακριβώς του θανάτου αλλά ο σκοτωμός που [εριγράφεται σε διάφορες παραλλαγές του τραγουδιού σοκάρει! μιλά για τη γυναικεία απιστία περισσότερο και την αδελφική αγάπη, σύμφωνα με τα κρατούντα ήθη της εποχής του. μάλιστα σε ορισμένες συλλογές οι συγγραφείς θεώρησαν χρέος τους να συνοδεύσουν την παράθεση του τραγουδιού με το σχόλιο "εμφανής η διδακτική διάθεση του τραγουδιου"! απόσπασμά του δισκογραφήθηκε με το πολυφωνικό των Κτισμάτων στα "ΠΟΛΥΦΩΝΙΚΑ ΤΗΣ ΗΠΕΙΡΟΥ" το 1995 με τίτλο "τρία καλά είν'στο ντουνιά"

ΗΤΑΝ ΔΥΆ ΑΔΕΡΦΙΑ ΓΚΑΡΔΙΑΚΑ ( 1η παραλλαγή)

Τίποτε δε εζήλεψα σΆ τούτΆ τον πάνω κόσμο,
μόνΆ τΆ άλογο το γρήγορο και τΆ άξιο το ζευγάρι
και την γυναίκα την καλή, που να τιμάει τον άντρα.

και τελειώνει:

Το μαχαιράκι(ν) έβγαλε απΆ το χρυσό θηκάρι
και στην καρδιά της το ΅μπηξε, στην πλάτη της της βγαίνει,
και ύστερα την έκοψε, λιανά-λιανά την κάνει
και στο σακί την έβαλε, στον μύλο την επάει:
- ¶λεσε, μύλε μΆ, άλεσε της πόρνης το κεφάλι,
κάμε τΆ αλεύρι κόκκινο και το πασπάλι μαύρο,
να ΅ρχονται οι γραμματικοί, να παίρνουνε μελάνι,
να γράφουν τα ντέρτια τους και πάλι να μην φτάνει,
να ΅ρχονται και οι έμορφες, να παίρνουν κοκκινάδι.
avatar
Admin
Admin

Αριθμός μηνυμάτων : 477
Registration date : 07/11/2007

Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών http://polyphonic.forumotion.com

Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω

Απ: τραγούδια του θανάτου και μοιρολόγια

Δημοσίευση από Admin Την / Το Τρι 21 Οκτ 2008, 8:03 pm

από την πλουσιότατη συλλογή του ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ ΓΙΑΝΓΚΑ όπου ταξινομείται στα μοιρολόγια. παραλλαγές του συναντήσαμε και στις συλλογές των FAURIEL και PASSOV. μας συγκίνησε...



ΑΛΑΦΙΝΑ ΚΆ ΗΛΙΟΣ

- Κλάψε με, μάνα, κλάψε με τη νύχτα με φεγγάρι
και την αυγούλα με δροσιά, όσο να φέξει ο ήλιος,
να Άρτουν τΆ αλάφια απΆ τα βουνά, να σε παρηγορήσουν.
Όλα τα λάφια βγήκανε, κι όλα δροσολιογιούνται,
και μια αλαφίνα ταπεινή δεν πάει κοντά με τΆ άλλα.
Όλο τΆ απόσκια περπατεί κι αντίζερβα κοιμάται,
κι όθΆ εύρει γάτγαρο νέρο, θολώνει και το πίνει.

Κι ο ήλιος την αγνάντεψεν από ξερό κλαράκι:
- Μώρη Άλαφίνα ταπεινή, δεν πας κοντά με τΆ άλλα,
μόνο στΆ απόπσκια περπατείς, κι αντίζερβα κοιμάσαι;
- Ήλιε, ποτέ με ρώτησες, που με ρωτάς και τώρα;
Δώδεκα χρόνους έκαμα που λάφι δεν ηξεύρω,
κι από τους δώδεκα κι ομπρός εγέννησα μοσκάρι.
Ολονυχτίς το έκρυβα μέσα στους κάτω λόγγους,
κι ολημερίς το έβοσκα μέσα στις περιβόλες,
και κυνηγός εφύλαξε, ρίχνει και το σκοτώνει,
κι εμένα δεν εσκότωσε, πάρει το μοσκοπούλι.
avatar
Admin
Admin

Αριθμός μηνυμάτων : 477
Registration date : 07/11/2007

Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών http://polyphonic.forumotion.com

Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω

Απ: τραγούδια του θανάτου και μοιρολόγια

Δημοσίευση από Admin Την / Το Πεμ 23 Οκτ 2008, 3:39 am

ένα από τα ...ομορφότερα χαροντικά τραγούδια όπως καταγράφεται στην παλαιότατη συλλογή του ΧΑΣΙΩΤΗ. οι στίχοι του συναντιούνται τόπους τόπους με άλλα, παλαιότατα τραγούδια και παραλογές από διάφορες περιοχές (από το "ΝΑΥΤΟΠΟΥΛΟ ΨΥΧΟΜΑΧΑ" και την Κάρπαθο μέχρι το ηπειρώτικο πολυφωνικό "Ο ΓΙΑΝΝΟΣ ΚΑΙ Η ΜΑΡΙΓΩ"). το είδαμε κάποτε σε παράσταση φοιτητικής θεατρικής ομάδας σε σκηνοθεσία ΜΑΡΘΑΣ ΦΡΙΝΤΖΗΛΑ. τη Βγενούλα την υποδυόταν η κατοπινά μαθήτριά μας και μέλος της "Χαονίας" Ξανθούλα Ντακοβάνου.


Η ΕΥΓΕΝΟΥΛΑ ΚΑΙ Ο ΧΑΡΟΣ


Η Ευγενούλα η όμορφη κΆ η μικροπαντρεμένη,
όπου παινιώνταν κΆ ήλεγε το Χάρο δε φοβάται·
γιατΆ έχει τους εννιά ΅δερφους και δεκαοχτώ ξαδέρφια,
γιατΆ είνΆ τα σπίτια της ψηλά, κι αντρός της παλικάρι.
Κι ο Χάρος κάπου το ήκουσε, κάποιο πουλί το είπε,
μικρό φιδάκι γίνηκε και μια μικρή οχίτσα.
Πάησε και την εδάγκασε μεσΆ στο δεξί της χέρι,
ΣτΆ ολόμικρο της δάχτυλο, πούχε την αρραβώνα,
στο δάχτυλο που ήτανε τΆ ώριο το δαχτυλίδι·
ρίχνει και την σαΐτα του και τήνε σαϊτεύει,
δεξιά μεριά την βάρεσε στην ράγα του βυζιού της.
- Μάνα μΆ καρδιά μου με πονεί, μανίτσα μΆ το κεφάλι,
μάνα μΆ εγώ σΆ αφήνω γεια, και ντύσε με σα νύφη,
όντας ναρθεί κι ο Κωσταντής να μη τόνε πικράνεις.
Να και ο Κώστας πόρχεται στους κάμπους καβαλάρης,
Με τετρακόσια φλάμπουρα, μΆ εξήντα δυο παιγνίδια.
- Κοντοσταθείτε άρχοντες, και ΅σεις καβαλαρεοι,
στου πεθερού μου την αυλή πολλοί ΅νε μαζωμένοι·
για πεθερός μου πέθανε, για πεθερά μου πάει,
για ΄κείνο το μικρότερο πόχω αρραβωνιασμένο.
- Γεια σου, χαρά σου, γέροντα.
- Καλώς το παλικάρι.
- το τι είνΆ αχός που γίνεται μέσΆ στα πεθερικά μου;
μήνα βουβάλια σφάζουνται, μήνα θεριά μαλώνουν!
- Κι ουδέ βουβάλια σφάζουνται κι ουδέ θεριά μαλώνουν
η Ευγενούλα πέθανε και σκούζουν και φωνάζουν.
- Περικαλώ σε, γέροντα, να ζήσουν τα παιδιά σου,
φκιάστο πλατύ το μνήμα της μακρύ για δυο νομάτους,
κι από τη δεξιά τη μεριά νΆ αφήσεις παραθύρι,
να μπαίνΆ ο ήλιος του Μαΐου, τΆ Αυγούστου το φεγγάρι,
να σηκώνεται η Ευγενή να βάνει το φκιασίδι,
να σκώνεται κι ο Κωσταντής νΆ ανάβει το τσιμπούκι.
Τον μαύρο του εβάρεσε στου πεθερού του φτάνει,
βρίσκει παπάδες, ψαλμουδιές, γριές μοιρολογίστρες,
να μπω να ιδώ την Ευγενή, να τ(η)ν αποχαιρετήσω.
Μαύρο μαχαίρι ν έβγαλε και στην καρδιά το βάνει,
κΆ εκίνησε το αίμα του σαν σιγαλό ποτάμι,
τους πήραν και τους έθαψαν τους δυο αράδΆ αράδ,
τόνα φυτρώνει λεμονιά και τΆ άλλο κυπαρίσσι,
λιγογυρίζΆ η λεμονιά φιλάει το κυπαρίσσι·
κΆ ένας διαβάτης διάβαινε πολύ μακρΆ αχ τα ξένα.
- Για ιδές τα τα λιγοήμερα, τα ΅λιογοστερημένα,
πως αγαπιόνταν ζωντανά, φιλιούνται ΅ποθαμένα.
avatar
Admin
Admin

Αριθμός μηνυμάτων : 477
Registration date : 07/11/2007

Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών http://polyphonic.forumotion.com

Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω

Απ: τραγούδια του θανάτου και μοιρολόγια

Δημοσίευση από ΑΠΕΙΡΟΣ Την / Το Τρι 28 Οκτ 2008, 9:44 pm

Ο ΚΥΝΗΓΟΣ

Μια λυγερή καυχήθηκε ΅ς ανατολή, σε δύση,
πως δεν ευρέθει κυνηγός να τήνε κυνηγήσει,
το ήκουσα κι αρματώθηκα να την κυνηγήσω,
την έπιασα την έσφιξα, κάνω να την φιλήσω·
κΆ η κόρΆ από το φόβο της μου μένει λιγωμένη,
κΆ εθάρρεψα κΆ εγΆ ορφανός πως ήταν πεθαμένη,
και βγάνω το σπαθάκι μου, και πιάνω σκάφτω λάκκο,
και έθαψα τη λυγερή σε μια μηλιά ΅πό κάτω.
- Μηλιά μου με τα μήλα σου, δίνε και των διαβάτων
να συγχωρνούν τη λυγερή που κοίτετΆ από κάτω.

περιγράφει θάνατο τούτο το ποιητικό τραγούδι του πόθου. προέρχεται από τη συλλογή του ΧΑΣΙΩΤΗ, συλλογή που εξεδώθηκε το 1866 και ψηφιοποιήθηκε από την "ΑΠΕΙΡΟ" στο ΑΡΧΕΙΟ ΠΟΛΥΦΩΝΙΚΟΥ ΤΡΑΓΟΥΔΙΟΥ το 2007. ωραίο τραγούδι...

ΑΠΕΙΡΟΣ
Admin

Αριθμός μηνυμάτων : 1023
Registration date : 07/11/2007

Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών

Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω

Απ: τραγούδια του θανάτου και μοιρολόγια

Δημοσίευση από ΑΠΕΙΡΟΣ Την / Το Τετ 05 Νοε 2008, 1:38 am

ΤΟΥ ΞΕΝΟΥ

ΚοίτετΆ ο ξένος, κοίτεται στην άκρη στΆ αργαστήρι,
το χέρΆ βανΆ προσκέφαλο, τημ ψάθα έχει στρώμα
δίχως μανούλα στο πλευρό, γυναίκα στο κεφάλι.
- Ξένι μΆ πούνε η κλίνη σου, το ξυλοκρεβατό σου,
πουνΆ και το κόκκινο κιλίμΆ το πράσ(ι)νο μαξιλάρι,
να κάτσει η μάνα στην κορφήκΆ η αδερφή κοντά σου,
να κάτσει κΆ η κουριμαδιά μέσΆ στο προσκέφαλο σου,
με τα μαλλιά τους ξέπλεγα στο αίμα γκυλιμένη.

από τη συλλογή του ΧΑΣΙΩΤΗ τραγούδι της ξενιτιάς που το τέλος του ξεβάφει κόκκινο, ξεβάφει αίμα. στο αίμα γκυλιμένη! μια βία ανείπωτη ελλοχεύει απρόσμενα στήνοντας καρτέρια στα ηπειρώτικα τραγούδια....

ΑΠΕΙΡΟΣ
Admin

Αριθμός μηνυμάτων : 1023
Registration date : 07/11/2007

Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών

Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω

Απ: τραγούδια του θανάτου και μοιρολόγια

Δημοσίευση από ΑΠΕΙΡΟΣ Την / Το Παρ 07 Νοε 2008, 12:22 am

΅ΚΕΙ ΠΟΥ ΘΑ ΠΑΣ ΚΑΡΔΟΥΛΑ ΜΟΥ


΅Κει που θα πας καρδούλα μου, στη σκάλα που θΆ ανέβεις,
Θα βγουν οι νιοι, θα βγουν οι νιες, θα βγουν τα παλικάρια
Να σε δεχτούν και να σε ιδούν, να πιάκουν τΆ άλογό σου,
Κι ο μαύρος καμαρώνοντας θα σειέται, θα λυγιέται.
Κι αν σε ρωτήσουν, γιόκα μου, κι αν θα σου ειπούν, παιδί μου,
«Σαν τι μαντάτα ήφερες απΆ τον Απάνω κόσμο;»
Πες τους οι μάνες φλίβονται για τα καψοπαίδια τους,
Που τάφαγεν η μαύρη γης και τΆ άραχνο το χώμα.

τραγούδι του Κάτω Κόσμου από τα "ΚΟΝΙΤΣΙΩΤΙΚΑ" του ΡΕΜΠΕΛΗ

ΑΠΕΙΡΟΣ
Admin

Αριθμός μηνυμάτων : 1023
Registration date : 07/11/2007

Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών

Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω

Απ: τραγούδια του θανάτου και μοιρολόγια

Δημοσίευση από Admin Την / Το Τετ 12 Νοε 2008, 12:02 am

KATΩ ΣΤΑ ΕΞΙ ΜΑΡΜΑΡΑ


Κάτω στα έξι μάρμαρα, στα δυο μαύρα λιθάρια,
εκεί Χάρος δεν κατοικά, Χάρος δεν πάει να κάτσει.
Μα Πάησε και κατοίκησε μια αρραβωνιασμένη,
Όπου το επαινέθηκε πως χάρος δεν την παίρνει.
Κι ο Χάροντας σαν τ΄ άκουσε πολύ του κακοφάνη
και πάει την εμαχαίρωσε ταχιά μέσα στο σπίτι.
Μπαίνουν και βγαίνουν οι γιατροί και δεν αποφασίζουν,
μπαινόβγαινε κι μάνα της με τα μαλλιά λυμένα.
-Σήκου απάνω κόρη μου και μη βαριοκοιμάσαι,
τι έρχονται οι συμπέθεροι νύφη για να σε πάρουν.
Σαν ήρθαν, καλώς ήρθανε και καλώς να ορίσουν.
στρώσε γιοργιάνια πράσινα, προσκέφαλα γαλάζια,
στρώστε τις τάβλες θλιβερές και μαυροφορεμένες,
δώστε να φάνΆ, δώστε να πιουν, κρασί για να μεθύσουν.
Κι απλώστε στην τζεπούλα μου, τη βαριορηγμένη.
Και πάρτε τα κλειδάκια μου κι ανοίξτε την κασέλα,
και πάρτε τα ρημάδια μου, ντύστε την αδερφή μου,
φορέστε την καλά σκουτιά και δάκρυα να μη χύσει,
να μου βαρέσουν τα βιολιά όσο να βγει η ψυχή μου.
Και πάρτε με και θάψτε με ψηλά σε μια ραχούλα,
να χαίρομαι την άνοιξη, το Μάη με τα λουλούδια.

από τη συλλογή των ΦΩΤΙΟΥ, ΛΥΤΗ "ΔΗΜΟΤΙΚΑ ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ ΒΟΡΕΙΟΥ ΗΠΕΙΡΟΥ" (εκδόσεις "Νεφέλη"). το θέμα είναι πολυτραγουδισμένο και συναντάται σε διάφορες παραλλαγές και εκτός Ηπείρου.
avatar
Admin
Admin

Αριθμός μηνυμάτων : 477
Registration date : 07/11/2007

Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών http://polyphonic.forumotion.com

Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω

Απ: τραγούδια του θανάτου και μοιρολόγια

Δημοσίευση από Admin Την / Το Κυρ 16 Νοε 2008, 10:48 pm

Η ΑΡΧΟΝΤΙΣΣΑ

Το τι νΆ αχός που γίνεται και ταραχή μεγάλη,
μήνα βουβάλια σφάζονταί, μήνα θεριά μαλώνουν;
- Ουδέ βουβάλια σφάζουνται, κι ουδέ θεριά μαλώνουν,
χάθηκε μια αρχόντισσα και μια κυρά μεγάλη
κι αφήνει κάστρο φαμηλιά, παρά καμαρωμένη,
αφήνει σκάλες τα μικρά, και σκάλες τα μεγάλα,
σκάλες έχει τ(ι)ς ανύπαντρες και σκάλες τ(ι)ς παντρεμένες,
και σκάλες τα μικρότερα, σκάλες τα δασκαλούδια.

πόσο παράξενο ένας στίχος κάπου σε ένα τραγούδι να σε ταξιδεύει πολύ μακριά από τον τόπο προέλευσής του, σε άλλο τραγούδι, άλλους ουρανούς... όπως ο τρίτος στίχος του ηπειρώτικου τραγουδιού που μας ταξιδεύει σε ένα αγαπημένο συρματικό σκοπό από την ακριτική Όλυμπο Καρπάθου. ο ΧΑΣΙΩΤΗΣ κατατάσσει το τραγούδι στα μοιρολόγια της συλλογής του...
avatar
Admin
Admin

Αριθμός μηνυμάτων : 477
Registration date : 07/11/2007

Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών http://polyphonic.forumotion.com

Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω

Απ: τραγούδια του θανάτου και μοιρολόγια

Δημοσίευση από ΑΠΕΙΡΟΣ Την / Το Τρι 18 Νοε 2008, 3:55 pm

Ο ΑΔΕΛΦΟΣ ΚΑΙ Ο ΓΙΑΝΝΗΣ (Καλότυχα μωρέ βουνά)


Καλότυχα μωρέ βουνά, και σεις κρύες βρυσούλες,
Όπου κλέφτες δεν έχετε, και κλέφτες δε φορείτε·
το λόγο δεν απόσωσε, το λόγο δεν απόειπε,
πρώτος κλέφτης τον άρπαξεν, ο πρώτος αδερφός του,
μαύρο μαχαίριν έβγαλε και στην καρδιά το βάνει,
κι αφόντας τον ελάβωσε κάθεται και ρωτάει·
- Καλέ μΆ πουθΆ είνΆ τα τόπια σου, και πούθε τα πατρικά σου;
- Η μάνα μου Σεργιώτισα, κι αφέντης μου Πολίτης,
είχα και Γιάννην αδερφό, ΅σηκωθεί πρώτος κλέφτης·
και τότες τον εγνώρισε όπου ήταν αδερφός του,
στην αγκαλιά τον άρπαξε και στο γιατρό πηγαίνει·
- Γιατρέ, πολλούς εγιάτρεψες, σφαγμένοι, λαβωμένοι,
ακόμα αυτόν τον νιούτσικο θέλω να τον γιατρέψεις.
- Εγώ πολλούς εγιάτρεψα, σφαγμένοι, λαβωμένοι,
άμα τούτος ο νιούτσικος δεν έχει γιατρεμόνε·
εχΆ αδερφίτσα χαντζαργιά, μέσα στα φυλλοκάρδια.

πολυτραγουδιμένος ο αδελφοσκοτωμός, εδώ εκκινώντας με στίχους από το "ΚΑΛΟΤΥΧΑ ΕΙΝΑΙ ΤΑ ΒΟΥΝΑ". από τη συλλογή του ΧΑΣΙΩΤΗ, μεταγραφή "ΑΠΕΙΡΟΣ", ΑΡΧΕΙΟ ΠΟΛΥΦΩΝΙΚΟΥ ΤΡΑΓΟΥΔΙΟΥ

ΑΠΕΙΡΟΣ
Admin

Αριθμός μηνυμάτων : 1023
Registration date : 07/11/2007

Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών

Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω

Απ: τραγούδια του θανάτου και μοιρολόγια

Δημοσίευση από Admin Την / Το Τρι 25 Νοε 2008, 11:58 pm

KATΩ ΣΤΑ ΕΞΙ ΜΑΡΜΑΡΑ


Κάτω στα έξι μάρμαρα, στα δυο μαύρα λιθάρια,
εκεί Χάρος δεν κατοικά, Χάρος δεν πάει να κάτσει.
Μα Πάησε και κατοίκησε μια αρραβωνιασμένη,
Όπου το επαινέθηκε πως χάρος δεν την παίρνει.
Κι ο Χάροντας σαν τ΄ άκουσε πολύ του κακοφάνη
και πάει την εμαχαίρωσε ταχιά μέσα στο σπίτι.
Μπαίνουν και βγαίνουν οι γιατροί και δεν αποφασίζουν,
μπαινόβγαινε κι μάνα της με τα μαλλιά λυμένα.
-Σήκου απάνω κόρη μου και μη βαριοκοιμάσαι,
τι έρχονται οι συμπέθεροι νύφη για να σε πάρουν.
Σαν ήρθαν, καλώς ήρθανε και καλώς να ορίσουν.
στρώσε γιοργιάνια πράσινα, προσκέφαλα γαλάζια,
στρώστε τις τάβλες θλιβερές και μαυροφορεμένες,
δώστε να φάνΆ, δώστε να πιουν, κρασί για να μεθύσουν.
Κι απλώστε στην τζεπούλα μου, τη βαριορηγμένη.
Και πάρτε τα κλειδάκια μου κι ανοίξτε την κασέλα,
και πάρτε τα ρημάδια μου, ντύστε την αδερφή μου,
φορέστε την καλά σκουτιά και δάκρυα να μη χύσει,
να μου βαρέσουν τα βιολιά όσο να βγει η ψυχή μου.
Και πάρτε με και θάψτε με ψηλά σε μια ραχούλα,
να χαίρομαι την άνοιξη, το Μάη με τα λουλούδια.

από τη συλλογή των ΦΩΤΙΟΥ, ΛΥΤΗ "ΔΗΜΟΤΙΚΑ ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ ΒΟΡΕΙΟΥ ΗΠΕΙΡΟΥ" η παραλλαγή ενός τραγουδιού ευρύτερα διαδεδομένου και πολύτροπα δισκογραφημένου - όχι όμως και πολυφωνικά...
avatar
Admin
Admin

Αριθμός μηνυμάτων : 477
Registration date : 07/11/2007

Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών http://polyphonic.forumotion.com

Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω

Απ: τραγούδια του θανάτου και μοιρολόγια

Δημοσίευση από ΑΠΕΙΡΟΣ Την / Το Πεμ 27 Νοε 2008, 3:21 pm

ΚΩΣΤΑ ΜΟΥ, ΜΗΝ ΠΑΝΤΡΕΥΕΣΑΙ



Ο Κώσταντας κι ο Γιάνναντας κι ο μικρο-Κωσταντίνος
τρεις χρόνους επερβάταγαν να βρουν καλή γυναίκα,
να βρουν ψηλή, να βρουν λιγνή, να βρουν καγκελοφρύδα.
Βρήκαν ψηλή, βρήκαν λιγνή, βρήκαν της αρεσιάς τους.
Τρεις χρόνους κάνουν το προικιό και τρεις τΆ απανωπροίκια,
και τρεις όπου ΅τοιμάζονταν το γάμο τους να κάνουν.
Στο δρόμο όπου πήγαιναν, στο δρόμο που πηγαίνουν
πουλάκι πάει κάθησε στου Κώστα το κεφάλι:
-Κώστα μου μην παντρεύεσαι, μη χάνεις τον καιρό σου,
εσένα σοΆ ΅ρθε ο θάνατος, γρήγορα θα πεθάνεις.
-Πού ξέρεις ΄σύ πουλάκι μου, που ΅γώ ΅θαλα πεθάνω
-Εψές ήμουν στους ουρανούς και τώρΆ ήρθα σε σένα,
εκεί είδα που σε γράψανε με τους αποθαμένους.
-Μάνα μου, χώσΆ το χέρι σου στην αργυρή μου τσέπη
και πάρε τα κλειδάκια μου κι άνοιξε το σεντούκι,
και βάλε την αρμάτα μου την χρυσοκεντισμένη,
κι αρμάτωσε τον αδερφό, σύρτε πάρτε νύφη.
Ζερβιά μεριά το λείψανο, δεξιά μεριά το ψίκι.
Κι η νύφη τους αγνάντευε απΆ το παραθυράκι.
-Μάνα μΆ, του Κώστα είνΆ τΆ άλογο, του Κώστα η αρμάτα.
ΑλλΆ ο Κώστας δεν είνΆ εδώ, δεν ξέρεις πού επάει;
-Κώστας, κόρη μΆ δε φαίνεται, δεν ξέρω που επάει.
-Συμπέθεροι στα σπίτια σας και φίλοι στα δικά σας
και ΅σύ καλέ μΆ αντράδερφε, να πας απ΄ εκεί ποΆ ΅ρθες.
Όταν ασπρίσει ο κόρακας και γίνει περιστέρι,
τότε κι εγώ θα παντρευτώ να πάρω άλλο ταίρι.

άλλο ένα τραγούδι για ένα ΜικροΚωνσταντίνο. θα το κατατάσσαμε στις παραλογές σαν παραλλαγή της ευρύτερα διαδεδομένης παραλογής αλλά σεβόμαστε την κατηγοριοποίηση των ΦΩΤΙΟΥ/ΛΥΤΗ στη συλλογή τους. μεταγραφή "ΑΠΕΙΡΟΣ", ΑΡΧΕΙΟ ΠΟΛΥΦΩΝΙΚΟΥ ΤΡΑΓΟΥΔΙΟΥ

ΑΠΕΙΡΟΣ
Admin

Αριθμός μηνυμάτων : 1023
Registration date : 07/11/2007

Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών

Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω

Σελίδα 1 από 2 1, 2  Επόμενο

Επισκόπηση προηγούμενης Θ.Ενότητας Επισκόπηση επόμενης Θ.Ενότητας Επιστροφή στην κορυφή


 
Δικαιώματα σας στην κατηγορία αυτή
Δεν μπορείτε να απαντήσετε στα Θέματα αυτής της Δ.Συζήτησης